DISPONIBLE EN

GL
EN
ES

CONTACTAR

ACERCA DE LOIA

Historia

Ruta de palabras

«Simples contrariedades», por Carlos Casares

Creo que xa teño falado aquí noutra ocasión da debilidade que sinto polas cousas pequenas. Prefiro unha igrexa minúscula, a poder ser unha desas humildes capelas prerrománicas que abundan na provincia de Ourense e que teñen a sinxeleza emocionante das palleiras, antes que calquera das nosas grandes catedrais. Igual me sucede co fútbol. Xogue quen xogue, sempre me poño de lado dos equipos menos poderosos, o cal me converte nun afeccionado condenado a non celebrar practicamente ningunha vitoria.

É unha debilidade de tipo estético antes que un resabio ideolóxico. Se non me gustan os imperios e amo os países pequenos, non é por razóns políticas, que tanto me ten unha cousa como outra, senón porque aqueles os encontro algo desmañados, coa torpeza desmesurada dos elefantes, por exemplo, non coa graza lizgaira dos ratos.

Excuso dicir que esta non é a estética do noso tempo, onde se leva máis o grande que o pequeno: inmensas fortunas, palabras enormes, portes solemnes... Mesmo acabo de ler que na literatura, ese reino do inútil e do innecesario, só teñen entrada os dolores transcendentes, non as pequenas desgrazas. É certo. Non resulta fácil imaxinar unha traxedia construída a base de simples contrariedades. Non obstante, todos sabemos que importante pode ser nun momento carecer dun cigarro, quedar sen gasolina ou non atopar as chaves.


De finales de la Edad Media a la actualidad, pasamos de que el gallego desapareciese de la escritura a que se publiquen cientos de nuevos títulos todos los años o que los periódicos incluyan noticias y colaboraciones en sus páginas. Carlos Casares fue uno de los escritores más representativos de la literatura gallega de las últimas décadas del siglo XX y un articulista muy popular. Sus artículos de “Á marxe”, publicados en La Voz de Galicia, consiguieron que miles de lectores leyesen su artículo en gallego todos los días.


Para saber más