Míriam Ferradáns

O equilibrio dos extremos

Na xanela desde marzo


Autoría: Míriam Ferradáns
Recitador/a: Míriam Ferradáns

Na xanela desde marzo

penso en contarche que xa non trazo plans 
que resolvan enigmas imposibles
agás algunha raia esgrevia e soa
nun recanto da noite impenetrable.

Esquivo compromisos e traxectos
e procuro un lugar no que dicir 
non	 ou	 si	 ou 	nada.

Nas cítaras cigarras desta aldea
paso lista aos paxaros enfermiza
e aprendo	compulsiva	 cantos e costumes.

Mais non deixo que me leve o abandono
a ese nó de nomes que se ausentan
espanto o fume cun soprido impertinente
mentres deito sutilmente contra o mundo
este corpo esvaído e desnortado.

Entra o aire pola raia que separa
o instante	 do momento escurecido
desta fiestra aberta desde marzo
                mentres me paro a contarche sen cortinas 

que me importas.

Na xanela desde abril


Autoría: Xela Arias
Recitador/a: Míriam Ferradáns

na xanela desde abril
penso en contarche que me deprime o vento nos salgueiros
                         poeirentos das alamedas...
¡e xa non me magoan os fumes nas luzadas das noites
nos seos
dos focos
     iluminando seráns de desavenencias!

desapercívote
abril esgrevio 

clímax de clínica me semella o teu ardor
nun xornal perdido
pasando na balaustrada das estacións
vivo	 ou	 morto

interiorizo constelacións
vércome nas claraboias das cítaras cigarras na cidade
hai un son ó chou
un chiar de pardaos e verderolo verde
e un ánimo venenoso cara ó abandono

acordo non adxudica-la adversidade
á noitiña palpo o narcótico do nariz
son un nó de verbos dos novelos dos nomes

corro as cortinas	 saio
                adiántome á chegada
                             desaparezo nos óleos aneonados
e non me importas

De A Nosa Terra (17/05/1984)