A protección dos camiños históricos en Galicia

6 e 7 de marzo de 2013
A protección dos camiños históricos en Galicia

Por camiños históricos entendemos todos aqueles camiños que serviron a unhas relacións entre os núcleos previas ao trazado das estradas a partir da segunda metade do século XVIII. A asimilación que se produciu en Galicia entre os camiños históricos e os Camiños de Santiago fixo que se esquecesen o resto dos camiños, tamén históricos e cun interese turístico e social, previos aos de Santiago, como ocorre cos camiños megalíticos, castrexos ou as vías romanas; coetáneos cos de Santiago, como toda a rede de camiños de orixe medieval que comunicaban mosteiros, vilas e cidades, sen pasar por Santiago; ou posteriores, como os camiños de roda e reais a partir do século XVI, nos que se apoiaban as relacións comerciais de Galicia.

A experiencia en Galicia de protección, sinalización e conservación dos Camiños de Santiago, especialmente durante as dúas últimas décadas, por parte da Administración autonómica, desde o punto de vista xurídico foi impulsada pola Lei 3/1996, de protección do Camiño de Santiago. Debater nestes momentos sobre o que ocorreu parece oportuno. Proxectar esta experiencia cara ao futuro tratando de que a lexislación se estenda ao resto dos camiños históricos, algúns como a vía romana XVII, que atravesa o sur de Galicia sen ningún tipo de protección, parece necesario.

Por outra parte, o territorio histórico en Galicia non pode ser recoñecido, protexido e valorado culturalmente sen ter en conta o papel que desempeñaron os camiños históricos na súa construción. Reflexionar sobre iso, unindo a experiencia na Administración á dos profesionais preocupados pola conservación do patrimonio cultural, xustifica a realización destas xornadas dende o Consello da Cultura Galega.

Conectate o Consello da Cultura Galega en Facebook, Twitter ou comparte esta nova: