Un legado que perdura no tempo / Documento. Publicación impresa/ FONDOS DOCUMENTAIS / CONSELLO DA CULTURA GALEGA

Historias de ida e volta

Material

Historias de ida e volta
O indiano Fernando Blanco de Lema e a súa acción filantrópica

Un legado que perdura no tempo

O teu navegador non soporta PDFs incrustados. Por favor descarga o documento aquí.
Detalle
Fernando Blanco de Lema era fillo do cirurxián Juan Antonio Blanco. O sostemento e educación de Fernando estiveron sufragados polo seu padriño, o cura párroco de Mazaricos. Tras os acontecementos derivados da invasión dos exércitos napoleónicos, Fernando e os seus irmáns varóns foron acollidos por uns familiares que residían en Ferrol, que promoveron a súa emigración á illa de Cuba á idade de 13 anos. Fernando Manuel estivo máis de vinte anos traballando como dependente nun ultramarinos ata que se decantou polo negocio da ferraxaría, no que obtén importantes beneficios económicos. Alcanzou moita destreza no mundo das finanzas, pois foi socio en varias casas comerciais e accionista do Banco de España, Alianza, Santa Catalina e dos ferrocarrís da illa de Cuba. No único testamento válido, con data do 2 de abril de 1875, Fernando Blanco deixa a maior parte do seu capital para a creación dun colexio de primeiro e segundo ensino en Cee:
«No teniendo herederos forzosos y pudiendo por consiguiente disponer libremente de todos mis bienes, es mi última voluntad instituir fideicomisarios á Don Juan A. Baldonedo y Don Brígido Zavala ya nombrados albaceas para que con dichos bienes y sus productos funden en mi pueblo natal y casa en que nací un Colegio de primera y segunda enseñanza que se dará gratuita hasta donde alcancen los proventos de mi caudal, bien entendido que desde el momento que el Gobierno quisiera encautarse por cualquier evento o causa sea cual fuere de dicho Colegio faculto desde ahora a mis albaceas y fideicomisarios para que los empleen en otras obras benéficas y de caridad en mi pueblo, a cuyo fin les doy facultad amplia y bastante para que por sí o por medio de apoderados los realicen y empleen de la manera y en la forma que juzguen más conveniente conforme á mi voluntad de que ya tienen conocimiento; entendiéndose relevados de toda fianza o caución de que se crea ya el Gobierno ó cualquiera Corporación, Tribunal, Juzgado ó particular con derecho á exigirlas, pues de todo les relevo por la ilimitada confianza que se merecen».
Baixo ningún motivo ou eventualidade se debería incumprir a última vontade deste emblemático filántropo ceense «en bien de la humanidad y para que esta pueda disfrutarlo con la bendición de Dios para eterno descanso de mi alma». O certo é que houbo bastantes dificultades para a localización do edificio e cumprimento da vontade do testador, quen pretendía que o colexio se levantase sobre o soar ocupado pola súa casa natal, nun rectángulo de 6 metros de fronte por 8 metros de fondo.
Metadatos
  • Data: 00/00/1875
  • Tipo de material: Documento. Publicación impresa
  • Localización física:
    Arquivo da Emigración Galega do Consello da Cultura Galega
  • Notas:
    Fondo: Consello da Cultura Galega. Arquivo da Emigración Galega