Fernando Blanco de Lema deixou especificado no seu testamento que no soar da casa familiar tiña que construírse un edificio que sería un centro de ensino primario e secundario para toda a rapazada da vila de Cee. As características físicas do espazo impediron que se cumprise este desexo e os testamenteiros, xunto coas autoridades municipais, decidiron mercar uns terreos noutro lugar da vila, ao pé do monte da Armada.
A idea do filántropo non foi esquecida e, a pesar das múltiples dificultades, o Padroado aprobou a construción nese lugar simbólico dunha escola de ensino primario. Deseñado polo arquitecto José M.ª Aguilar y Vela, en abril de 1882 comezou a construción deste magnífico edificio de dúas plantas.
O edificio axiña quedou pequeno e en 1913 tivo lugar unha ampliación. Na planta baixa había dúas aulas e no primeiro andar estaba a vivenda da mestra. Na zona posterior estaba o patio de recreo pechado cun muro de pedra e balaústres de ferro, que hoxe é un parque infantil para os pequenos da vila. Ata os anos 80 do pasado século funcionou como centro escolar, despois pasou a ser un centro de actividades culturais e na actualidade é a sede da Fundación Fernando Blanco de Lema e un museo.
A idea do filántropo non foi esquecida e, a pesar das múltiples dificultades, o Padroado aprobou a construción nese lugar simbólico dunha escola de ensino primario. Deseñado polo arquitecto José M.ª Aguilar y Vela, en abril de 1882 comezou a construción deste magnífico edificio de dúas plantas.
O edificio axiña quedou pequeno e en 1913 tivo lugar unha ampliación. Na planta baixa había dúas aulas e no primeiro andar estaba a vivenda da mestra. Na zona posterior estaba o patio de recreo pechado cun muro de pedra e balaústres de ferro, que hoxe é un parque infantil para os pequenos da vila. Ata os anos 80 do pasado século funcionou como centro escolar, despois pasou a ser un centro de actividades culturais e na actualidade é a sede da Fundación Fernando Blanco de Lema e un museo.