Material
Historias de ida e volta
O indiano José García Barbón e a súa acción filantrópica
A profesionalización do ensino práctico. Un paso adiante no progreso de homes e mulleres
Detalle
O período de maior matrícula na Escola de Artes e Oficios de Vigo foi entre 1910 e 1930. O ensino gratuíto fíxose efectivo en 1908 para obreiros de ambos os sexos e fillos de obreiros. Ata entón había que pagar 5 pesetas polos dereitos de matrícula. As mulleres entraron na Escola en 1900, en horario de mañá.O traballo da muller chegou a presentarse como unha evidente necesidade, dado o inicio do desenvolvemento industrial da cidade de Vigo. A matrícula feminina incrementouse ininterrompidamente ata os anos 20, pero sempre foi menor en número que a dos varóns. Aínda que o ensino técnico da muller estivo contemplado desde o primeiro momento, o currículo non era común para ambos os sexos. Este feito quedaba reflectido nos plans de estudos, nos horarios e nas aulas separadas. Coa chegada da II República chegan a formarse clases mixtas con certas materias comúns. Aínda así, o ensino non era concibido de igual forma para alumnos e alumnas. Os varóns tiñan as materias de: Física e Química, Aritmética, Xeometría e Álxebra, Mecánica, Contabilidade, Construción, Debuxo de proxectos, Modelado, Dereito mercantil etc. As mulleres recibían contidos de materias como: Debuxo industrial e de figura, Corte de vestidos ou Contabilidade industrial.
Á parte de completar a instrución primaria en caso de necesidade, as mulleres aprendían e perfeccionaban oficios como os de modista, sombreireira, bordadora, taquimecanógrafa, secretaria ou debuxante. As familias burguesas tamén matriculaban as súas fillas na Escola de Artes e Oficios, para que adquirisen unha instrución elemental completa, así como tamén unha boa caligrafía, habilidades musicais etc.