"Son moitas as interpretacións contemporáneas que sobre a lírica medieval se fixeron ata o momento", asegurou Rossell, quen dubidou de que se puidese falar de interpretación medieval cando esa música e letra eran interpretadas con orquestras. A cuestión que Rossell puxo enriba da mesa foi tamén se a interpretación desta música debe seguir "os nosos gustos ou o que establecen os estudios arqueolóxicos". En todo caso, o profesor Rossell asegurou que "só podemos facer hipóteses sobre como cremos que se interpretaba a lírica medieval".

Antoni Rossell tamén abordou os tópicos ficticios que rodean a interpretación desta música e a realidade medieval, destacando que as interpretacións non eran polifónicas senón feitas a unha soa voz e cun só instrumento, onde os ritmos eran fluídos e os instrumentos escasos e onde o silencio non tiña a importancia que se lle adoita conceder nas interpretacións contemporáneas da lírica medieval.

Rossell rematou a súa intervención ofrecendo un anticipo do seu próximo disco, para o que escolleu unha serie de composicións de trobadores cataláns, recollendo cantigas de amor e de desamor cunha interpretación caracterizada polo coidado na modulación do timbre e os rexistros populares e aristocráticos. Rossell inseriu, ademais, numerosas referencias intertextuais á novela erótica "Flamenca" nun disco caracterizado polos continuos sons da natureza e polo multilingüísmo posto que recolle textos en árabe, latín, hebreo, catalán ou francés.