Republicano e galeguista, escritor e xornalista rianxeiro, Rafael Dieste foi un autor teatral de primeira orde. En 1917 iniciou a súa primeira aventura migratoria cara a Tampico (México), onde residía o seu irmán Antonio. A dita experiencia durou menos dun ano e decidiu volver a Galicia cos cartos do premio literario gañado, froito da convocatoria realizada polo Casino Español de Zampico. Tras a súa volta retomou os estudos de Maxisterio e comezou a forxar a súa faceta como escritor en distintas publicacións periódicas, mesmo chegou a ser secretario da Asociación de Prensa de Vigo. Ingresou no Seminario de Estudos Galegos en 1927. Formou parte da elite intelectual de Galicia ata o seu traslado a Madrid en 1930. Participou nas Misións Pedagóxicas como director do Teatro Guiñol. Exiliado desde 1939, viviu en cidades diversas como París, Bos Aires ou Cambridge. Durante o seu exilio en Arxentina publicou ensaio, teatro e filosofía. Foi docente de Literatura Galega na Agrupación Gallega de Universitarios, Escritores e Artistas (AGUEA).
Rafael Dieste foi autor de obras como Dos arquivos do trasno e Historias e invenciones de Félix Muriel. Esta última foi publicada en Bos Aires en 1943 pola Editorial Nova. A obra consta de nove narracións de variada extensión. É unha sucesión de contos na que Félix Muriel transita por todos eles, de maneira máis ou menos explícita, adoptando distintas posicións dentro dos relatos.
Rafael Dieste foi autor de obras como Dos arquivos do trasno e Historias e invenciones de Félix Muriel. Esta última foi publicada en Bos Aires en 1943 pola Editorial Nova. A obra consta de nove narracións de variada extensión. É unha sucesión de contos na que Félix Muriel transita por todos eles, de maneira máis ou menos explícita, adoptando distintas posicións dentro dos relatos.