A súa actividade sindicalista levouno ao cárcere durante a Guerra Civil, fuxiu a Portugal e despois colleu rumbo a Caracas. Foi un dos autores máis destacados da narrativa no exilio, cunha clara preferencia polos temas da Guerra Civil, seguindo unha perspectiva memorialística cun ton testemuñal. Vilardevós (1961) é unha novela autobiográfica sobre a súa infancia e mocidade, con personaxes e anécdotas que xiran arredor da súa vila natal. O silencio redimido (1976) é outra das pezas narrativas de Silvio Santiago que achega valor á literatura galega no exilio, censurada polo franquismo e publicada na democracia.