Material
Historias de ida e volta
O indiano Fernando Blanco de Lema e a súa acción filantrópica
A capela do colexio-instituto Fernando Blanco de Lema
Detalle
A pesar dos escasos datos biográficos que temos deste filántropo, todas as fontes acreditan a súa profunda relixiosidade, moi común na época. Algúns dos seus biógrafos atribúen este feito á súa crianza baixo a protección do seu padriño, Fernando Blanco Giance, cura en Mazaricos. No deseño do conxunto arquitectónico do colexio-instituto aparecía a construción dunha capela para uso do alumnado e tamén para acoller os seus restos mortais.O 19 de agosto de 1887 a capela foi inaugurada ao culto baixo a advocación de san Fernando, en clara homenaxe ao seu fundador. Esta capela foise embelecendo co paso dos anos con esculturas, pinturas e elementos votivos de gran valor artístico. O altar é de mármore branco e está presidido por unha estatua de Fernando III o Santo, xunto cun sagrario de gran suntuosidade e dúas pequenas figuras que representan a Xesús e á Virxe María.
Destacan os seis cadros de temática relixiosa de Francisco Díaz Carreño. O mobiliario, de excelente calidade, está composto por dous confesionarios, un púlpito e varios bancos reclinatorios, ademais dun órgano, mercado en París e que o mestre de música do centro tocaba nas celebracións. Contaba cunha magnífica colección de obras de ourivaría relixiosa: un ostensorio, cálices de prata..., mercados á recoñecida fábrica de Meneses. Nas súas paredes había frescos de gran calidade, obra de Eugenio Villar, e na bóveda unha Gloria celestial pintada por Luis Muriel, pero co paso do tempo perdéronse.
A capela está situada no medio dun magnífico xardín con especies traídas dende Cuba que achegan harmonía e beleza ao conxunto.