Carmen Martínez Rey, natural de Mazaricos, marchou moi nova a Alemaña e comezou a traballar xunto con outras amigas da mesma zona nunha fábrica metalúrxica, onde facían pezas para outras industrias.
En Alemaña as mulleres emigrantes non só traballaron no servizo doméstico e na hostalaría, senón que accederon a postos na industria téxtil e da confección, na industria alimentaria, na eléctrica –manipulación e montaxe de aparatos–, na óptica e na mecánica. Tratábase de tarefas realizadas a miúdo por quendas, arreo e en cadea de montaxe, con salarios situados nos niveis máis baixos da escala salarial, e que os empresarios alemáns trataban de cubrir con mulleres inmigrantes, novas, solteiras e sen fillos.
