Os emigrantes naturais do concello de Sarria non ían ser menos que os seus paisanos galegos residentes na Habana e tamén crearon unha sociedade instrutiva e mutualista, concretamente o 1 de febreiro de 1917. Eliseo Pallarés Pérez foi un dos promotores e o primeiro presidente desta asociación étnica microterritorial. Na busca da creación das súas propias escolas para a rapazada da vila de Sarria, en 1921 comezan a tramitación pertinente para a súa construción, co fin de cubrir as necesidades educativas de ensino que tiñan os máis cativos da comunidade de orixe.
Como asociación tamén ofrecían asistencia e auxilio aos socios enfermos ou presos e financiaban a repatriación dos paisanos necesitados que o requirisen por motivos diversos.
A sociedade Hijos del Distrito de Sarria na Habana xa conta con 106 anos de existencia, mantén as súas raíces galegas e desenvolve actividades que promoven a lingua e os costumes da nosa comunidade.
Esta imaxe reflicte a gran cantidade de mulleres de todas as idades que participaban activamente nas iniciativas da sociedade.
