Un megálito ao servizo da nación de BreogánNo chan bergantiñán de Borneiro, na paisaxe agraria de cabazos, gándaras, agras e millo, sobrancea a arca prehistórica de Dombate. Foi lugar de refuxio para a xente labrega en tempo de nordés, saraiba e treboada. Acabou convertida nun fito senlleiro na memoria local, como sinala Matilde Mariño nun dos seus “poemas que non foron ao lume”:
Pondal pasou por aquí
e xa che chamou o dolmen,
pero ninguén de Dombate
sabía dese nome.
