Torre do Reloxo (1676)
A súa primeira obra como arquitecto da catedral é tamén a súa obra mestra e todo un fito do xacobeo, pois pon de manifesto a nova arquitectura barroca que estaba a xurdir en Compostela como unha invención cargada de intencións. Quere ser o símbolo do santuario, o seu teito vertical e a imaxe metafórica dunha Nova Xerusalén que, grazas á tutela apostólica, converte Galicia nunha especie de Paraíso. Manda sobre a cidade e o reino, sinalando o sepulcro do Apóstolo; aínda que tamén quere representar os dons derramados polo Ceo sobre todas as Españas, sobre as que Santiago era patrón e protector. Iso xustifica todas as súas arquitecturas e adornos, a súa desmaterialización e a súa elocuencia simbólica que está presidida polo escudo real.