“especiais” do CCG

O equilibrio dos extremos

Que lugar

Onde
neve nosa fundida caia.
Onde
aplaque a marea
o noso longo desexo inédito.
Onde
subámo-la uva
encerellada dos ritos o corpo.

Será un fondo de mar de espanto rubio
cos rubís tremendos de sangue e leitos.

¿Haberá lugar de serpe tan branco,
entón, que rexistre a nosa ausencia?

De Dorna,11 (1987)

Compartir: