O hábitat de residencia é o marcador máis relevante para entender o comportamento lingüístico da mocidade, sendo o hábitat urbano o menos propicio ao uso do galego. Con todo, os datos constatan que é a quebra da transmisión interxeracional a principal causa da desgaleguización e o ámbito escolar non semella funcionar como elemento corrector desta eiva. O estudo remata cun capítulo propositivo no que se expoñen diferentes recomendacións, entre as que destacan as seguintes: deseñar un proxecto de fomento da lingua galega transversal que promova un plurilingüismo inclusivo partindo do galego; promover un consenso político que exclúa a lingua da loita partidista; mudar o modelo de ensino de 0 a 6 anos para crear unha oferta real de ensino infantil en galego; crear unha oferta tecnolóxica, cultural e de lecer na nosa lingua atractiva para a mocidade, e poñer en marcha un consello asesor independente, de carácter técnico, que traballe na dinamización e dignificación do idioma neste sector concreto de poboación determinante para o futuro do galego.