Narrador e ensaista arxentino, fundador del Teatro del Pueblo, co que se iniciou o movemento do teatro independiente arxentino e onde R. Arlt estreou as súas obras. Vinculouse aos escritores do grupo de Boedo, que defendían el realismo social. Foi secretario de redacción da revista Claridad e fundou e dirixiu o xornal cultural Propósitos, unha ...
Narrador e ensaista arxentino, fundador del Teatro del Pueblo, co que se iniciou o movemento do teatro independiente arxentino e onde R. Arlt estreou as súas obras. Vinculouse aos escritores do grupo de Boedo, que defendían el realismo social. Foi secretario de redacción da revista Claridad e fundou e dirixiu o xornal cultural Propósitos, unha singular tribuna da esquerda independente arxentina de mediados do século XX.
A través de diarios e revistas deu a coñecer artigos nos que se defendía o valor da literatura como testemuña e denuncia dos problemas sociais. É autor de obras dramáticas como Odio (1931) e La edad de trapo (1952). Escribeu tamén relatos e novelas: Contos realistas e cancións agrias (1923), Ventos tráxicos, María Fernanda (1924), Los pobres (1925), Vidas perdidas, Royal circo (1926) e, sobre todo, Cuentos del hombre que daba de comer a su sombra (1957).
Ver biografía completa
