«Fixando puntos. A grande misión galega», artigo de R. Villar Ponte
“Galicia que, de momento pol-o menos, debe o seu despertar ao exempro e a infruenza de Cataluña, escomenza xa a decatarse de que máis alá do Miño eisiste un pobo no que bulen algo máis qu'as semellanzas d'unha vecindade moi preta. Galicia empeza a sabere que n-aquelas terras mora un pobo d'irmáns que soio o capricho e as fatales ironías da sorte, puideron faguer eistranxeiros sin selo. E sabendo todo isto, e decatándose de todo isto é pol-o que o galeguismo vai orientando a su[a] autuazón coa mirada posta en Portugal.
Y-eisí o galeguismo pensa, non solamente en facer unha obra de reivindicazón e de xustiza, sinón tamén na minsión trascendental qu'a Galicia lle está encomendada pol-a poderosísima razón da sua innegabre irmandade coa veciña Lusitania.
A nosa patria, pois, ten antre todal-as terras ibéricas a minsión mais outa, mais escollida, mais honrosa qu'exercer. Ela, e soio ela, é a chamada a servir de base d'acoplamento, de vertebrazón do Estado portugués ós difrentes estados peninsuares, antre eles Galicia, que teñen de compór o futuro Super-estado (Estado de estados) Ibérico”.