15/05/1975 Carta de Carlos M. Rama a Lois Tobío sobre a autorización do seu libro e a cidadanía de Rodrigo, 15 de maio de 1975 (con recorte xurídico anexo) / Colección: Carlos M. Rama – Lois Tobío / FONDOS DOCUMENTAIS / CONSELLO DA CULTURA GALEGA

Proxecto Epístola

Agrupación de coleccións epistolares para a páxina institucional do Consello da Cultura Galega.
Colección: Carlos M. Rama – Lois Tobío

Carta de Carlos M. Rama a Lois Tobío sobre a autorización do seu libro e a cidadanía de Rodrigo, 15 de maio de 1975 (con recorte xurídico anexo)

15/05/1975 Rama comunica, como boa nova, que a censura aprobou o seu libro «La crisis» para imprimilo en España —era a sexta vez que se solicitaba en once anos—, aínda que suprimiron o capítulo final (1942-1960), sen tocar o esencial nin a tese orixinal; faríao de novo o Fondo de Cultura Económica, que ten casa editora na cidade. Comenta con ironía un decreto que nomearía catedráticos «cerebros recobrados» e a súa propia situación. A familia ben: Rodrigo bastante desilusionado polo seu primeiro curso universitario, con tres meses de folga, e Judith corrixindo estilo en edicións catalás. Aínda non se presentou ao xuíz municipal para «recobrar» a súa cidadanía española polo asunto de Rodrigo, e reflexiona sobre se este, xa inscrito no Rexistro Electoral uruguaio aos dezaoito anos, xa escolleu cidadanía, polo que non habería razón para esperar aos vinte e un. Menciona a apertura dunha galería de Sargadelos en Madrid (Zurbano 46), atendida pola súa amiga Inés Canosa, e dá noticias alarmantes do Uruguai: máis de seis mil cincocentos presos, torturados, despedidos e exiliados.
Compartir en

Barcelona, mayo 15 de 1975

Querido Luis:

Estando en Francia para dictar un cursillo sobre América del Sur les hice en marzo una postal, desde Toulouse (si no me equivoco). Esto ya respondía a una tuya, así que estoy falto de noticias de Uds.

Yo tuve ayer una que me apresuro a comunicarte, pues como amigo te alegrarás de ella. La censura me ha aprobado mi libro La crisis para imprimirlo en España. Era la sexta vez que se solicitaba a lo largo de once años... Se han cargado el capítulo final (de 1942 a 1960), pero no me tocan nada de lo que importa y era mi tésis original. Lo haría de nuevo FCE, que ahora tiene —como sabes— casa editora en esa ciudad. Ya estoy corrigiendo por milésima vez la última edición.

Ahora ha salido un decreto por el que nombrarían catedráticos por decreto, entre ellos los "cerebros recobrados", etc. No creo que este ministerio, pero con un poco de gallega paciencia, todavía terminaré en numerario, lo cual es ya para un "español" un destino alimenticio.

La familia bien, Rodrigo bastante desilusionado por la marcha de su primer curso universitario (tres meses de huelga...) y Judith corrigiendo estilo en algunas ediciones catalanas, lo cual le entretiene.

Todavía no me he presentado al juez municipal para "recobrar" mi española ciudadanía por el asunto de Rodrigo. Resulta que, según me explica el escribano que lleva mis asuntos en Montevideo, la declaración de emancipación solamente se puede hacer en forma personal, y no por poder. En otras palabras tendría que ir a Montevideo para hacerlo, y esto me vuelve a fojas 1.

He estado pensando —y quiero tu parecer— en lo siguiente. Como recordarás en Uruguay se llega a la ciudadanía a los 18 años y Rodrigo, que ya los tiene, está inscripto en el Registro Electoral y tiene su credencial cívica. Esto supone que ha elegido ya ciudadanía, y no hay razón para esperar a los 21 años, que si bien es cierto que es la fecha española no coincide con la uruguaya, y donde además para optar la española tendría que expresamente renunciar a la ciudadanía uruguaya. Tu dirás. Si fuera cierto mi planteo no habría problema y podría mañana optar por la ciudadanía española, sin riesgos "militares" para su hijo.

Habrás visto que en Zurbano 46 ha abierto Sargadelos una galería. La atiende una simpatiquísima amiga Inés Canosa. Dale mis saludos cuando la veas, y dile se le extraña en Barcelona.

Del Uruguay nos llegan noticias tristísimas sobre presos —ya hay más de 6500— torturados, despedidos, exiliados, y una miseria general pavorosa. Nosotros seguimos sin alquilar nuestra casa.

Cuéntame de Uds. y de tí, y no dejes de darme noticias.

Esperando tus letras, recibe un cariñoso saludo para toda la familia de nosotros todos, y para tí un abrazo de tu amigo
[sinatura: Carlos]

[Recorte anexo: «RENUNCIA A LA NACIONALIDAD ESPAÑOLA» — Resolución da Dirección General de los Registros y del Notariado no expediente sobre opción á nacionalidade venezolana e renuncia á española promovido por don Rubén Vázquez del Valle (Gijón); Madrid, 12 de abril de 1975; núm. 1.021.]

FICHA DOCUMENTAL
  • Forma parte do conxunto:
  • Colección: Carlos M. Rama – Lois Tobío
  • Data:
    15/05/1975
  • De:
    Carlos M. Rama
  • Para:
    Lois Tobío Fernández
  • Orixe:
    Barcelona
  • Destino:
    Madrid
  • Ficha descritiva:
    Carta mecanografiada (tinta laranxa), unha folla, coa que se conserva anexo un recorte de tres páxinas dunha publicación xurídica (resolución da Dirección General de los Registros y del Notariado sobre renuncia á nacionalidade española, núm. 1.021, Madrid 12 de abril de 1975). Data «Barcelona, mayo 15 de 1975». Encabezamento «Querido Luis». Sinatura autógrafa. Remitente: Carlos M. Rama; destinatario: Lois Tobío.
  • Localización física:
    Arquivo da Emigración Galega
  • Notas:
    Carta mecanografiada con sinatura autógrafa, á que se anexa un recorte dunha publicación xurídica oficial sobre un caso de renuncia á nacionalidade española (documento público, núm. 1.021). Documento de interese para a cultura galega: cita a galería de Sargadelos en Madrid (Zurbano 46) e a súa responsable Inés Canosa. «FCE»: Fondo de Cultura Económica; «Rodrigo» e «Judith»: fillo e esposa de Rama.
  • Metadatos: