Carta de Carlos M. Rama a Lois Tobío sobre os disturbios en Barcelona e a censura do seu libro «La crisis», 1 de marzo de 1976
01/03/1976 Rama confirma a chegada das partidas e a marcha da filla e a neta. Describe os disturbios obreiros en Barcelona ('un espectáculo de casi asonada') que comparaba coa situación de 1936, e comenta un discurso de Fraga. Refire que a censura volveu cargar o último capítulo do seu libro 'La crisis'.Barcelona, marzo 1 de 1976
Querido Luis: Dos líneas para confirmarte la llegada de las partidas. Gracias por tu diligencia. No dejes de decirme cuanto te salieron, que esta gente, por lo menos, puede pagarlas.
Nosotros ahora estamos tristes porque se fueron ayer la hija con su marido y la nietita Marcela. Al cabo de un mes ya estábamos encariñados y Judith lloró más que cuando dejó el Uruguay, lo que es ya decir mucho.
Habrás visto que Barcelona está caliente. Me tocó ayer ver, sin desearlo, un espectáculo de casi asonada, con las calles ocupadas por miles de huelguistas, barricadas improvisadas, cargas de la policía (afortunadamente con equipo anti-motines norteamericanos que no hace teóricamente muertos), gritos, pancartas, etc. La gente decía que eso no se veía desde 1936, por lo menos, en esta ciudad.
También anoche escuché a Fraga, que evidentemente es el más dotado del equipo oficial, pero más que a Cánovas me recuerda al Maura de 1931, y ese papelín es muy difícil, ante todo por el temor a la sanjurjada.
De mis proyectos con tu Ministerio por el momento no hay nada. Tenemos una proposición que recogió Oreja, pero todavía no ha contestado, pero si no les interesa veremos de hacerlo independientemente. De algo servirá.
¿Te conté en la mía anterior que la censura por segunda vez se ha cargado mi último capítulo de "La crisis"? Lo peor es que no han nombrado nuevo director, y los que se van no se quieren comprometer a nada.
Con muchos y cordiales cariños les recordamos Judith y yo a todos Uds. Para ti un abrazo de
Carlos


