FONDOS DOCUMENTAIS

Proxecto Epístola

----
  1. Inicio
  2. Fondos documentais
  3. Proxecto Epístola
  4. Cambados

Cambados

4
Total de epístolas relacionadas con Cambados
Data Título Orixe-Destino Tipo [ O. ]
Data Título Orixe-Destino Tipo [ O. ]
1948-08-15
Carta de Otero Pedrayo a Cabanillas. 1948
Santander - Cambados
 epístola Orixinal - Transcrición

Transcripción da Carta de Otero Pedrayo a Cabanillas. 1948 en 15/08/1948

Santander 15-VIII-48.

Sr. Dn. Ramón Cabanillas.

Meu querido e ademirado Cabanillas: Escribín moi de présa e axitado e inquedo a carta de fai poucos días. Hoxe, e sempre, quixera parolar contigo. Tiña de ser nas rúas de Sant-Iago, ou nun antigo e ilustre país da nosa terra. Estás cruzando unha esfera de dúbidas, de acusaciós do tempo perdido —n'hai que escoitalas, son perigosas gandideiras— de graves pensamentos. Pásanse outras na vida. Mais nelas non falla o diálogo nin a compaña. Imos sendo compañeiros na mesma travesía, e podo falarche con algunha verdade. Dende logo o se decatar das grandezas e perigos da vellez non é de todos. Ise teu esprito balborda de espranza e de sentimento do infindo. Como dinantes, cando eras mozo. E millor que dinantes. Estás no outono qu'ha madurecere o pomar da túa poesía. Tes que coidar da edizón con mimo e amor. Poucas veces se terá dado unha unidá semellante entre o home e a poesía coma en ti. Ise traballo de lembranza e fortecemento ha facerte ben en todos os aspeitos... dende longo precisa a língoa dunha boa escola de tradutores. Pra ti fermosa angueira o poeta que máis ames. Pro a túa laboura de arestora penso eu que debe ser a de sempre. Algún espazado poema —xa que gostas de enxergar a túa obra com'un fermoso archipiélago, de lonxe—, e, por que non un libro de prosas galegas? As túas soidades, os viaxes, os amigos, o Salnés, os craustros de San Martiño, teus xogos e vougas espranzas de neno. Tantas cousas que veñen a ser variación dos mesmos poucos e fondos sentimientos. Ise traballo, feito pouco a pouco, faríate moito ben. Podia que eu estexa equivocado, podia que non. Estás sofrindo da soedade, do primeiro embate, e vai fuxindo aquila doce sensualidade das horas. Isto é dooroso sobre todo na Galiza. Pro logo se decata un, c'axuda dos libros relixiosos, e co propio meditar, qu'a beleza volve a nos afalagar, afora vertida de formas superiores. Astra trocar en craustro un hourizonte aldeán, unha vila, o mesmo barullar das cidades. Tes unha fermosa ilusión: Samos. Unha tempadiña. Mais aló o inverno semella do norde de Burgos, a lus é pouca, o frío dino dos primeiros tempos da épica castelán. Unha tempadiña na reitoral dun crego amigo. E Compostela toda ela o máis harmoñoso e silente craustro, sabendo dispor as horas. Falaríamos moito de isto. Pro xa está soando no xardín perto do hoteliño en que escribo unha dura conversa cántabra. Si moi rexa e baril, pro falla eiquí aquila graza e dozura. Nos primeiros de setembre estarei, si Dios o quer en Trasalba. E no mes que vén, ou no seguinte teño de voltar a Sant-Iago. Avisarei pra botarmos unha parrafada. Mil apertas, querido tocaio. Sempre teu,

Ramón Otero Pedrayo

Pecha esta fiestra
1958-12-28
Carta de Otero Pedrayo a Cabanillas. 1958
Trasalba - Cambados
 epístola Orixinal - Transcrición

Transcripción da Carta de Otero Pedrayo a Cabanillas. 1958 en 28/12/1958

Trasalba 28 de Nadal do 1958

Sr. Dn. Ramón Cabanillas
Cambados

Meu querido e ademirado amigo: Unha aperta ben rexa e verdadeira vai nistas letras ca espranza de un novo ano pra ti ben asoallado de paz e lembranzas. Túa dita e legría é a dos teus amigos. Ti, co teu esprito, podente e ledo como as foulas da ría, nos sostés a todos. Inda no silencio e sin falas alentamos no teu fogar e ti sen reparar nelo cando te sentas á mesa benzoas urbi et orbi os teus amigos.

Sei como ti alentas nas emozoantes festas ergueitas en pórtico da Groria dende o Nadal ós2 Reis. Quen poidera disfroitar da beleza dos teus pensamentos e arelanzas nistes días!

Estiven en Madride dúas semáns de xuís dun tribunal de oposición a cadeiras. Chovía moito e todo andaba embarullado. Soio tiven canseira un día ben cheo en Toledo na exposición de Calros V. Ó3 chegar a Trasalba na noite de Nadal a casa soia e xiada estaba para min alumiada polo teu poema Samos. Deus che pague o ben que nos fixeches a moitos leentes! Eu alentei na ilusión das mañás románicas, dos abrentes remanecendo us de outros no decorrere dos séculos, no balbordo da vida pé das illas de fondura mística e coidei raxadas para min pola primadeira da espranza nesas fermosas montanas galegas bieitas...

Na túa poesía vai rubindo o esprito os seus tempos regoados como na historia trascendente dos homes, deténdose amorosiña pra enxergar o decorrido, non4 esquecendo caridosamente ningunha frol humilde do vieiro, descobrindo ó estilo da música de Bach o eterno en cada latexar do curazón.

Cando o tempo se poña menos bravo irei, si Deus quere, cos días crecedeiros a darche un abrazo e escuitar unhas palabras túas.

Saúdos moi gasalleiros ós fillos e familiares. Lembranzas da miña esposa. Sempre teu vello ademirador e amigo

Ramón Otero Pedrayo

Notas á transcrición
2 No texto pon "dende o Nadal os Reis" e no último parágrafo "Saudos moi gasalleiros os fillos", sen a preposición "a" co artigo. Poño "ós" nos dous casos porque no parágrafo 4º aparece a forma contracta en "ó estilo".
3 No texto pon "O chegar".
4 No texto lese "nos", pero non ten sentido a frase co pronome persoal.

Pecha esta fiestra
1959-08-24
Carta de Otero Pedrayo a Cabanillas. 1959
Bos Aires - Cambados
 epístola Orixinal - Transcrición

Transcripción da Carta de Otero Pedrayo a Cabanillas. 1959 en 24/08/1959

Buenos Aires 24 do agosto 1959

Sr. Dn. Ramón Cabanillas

Querido e lembrado irmán:

Vén vogando por nubes craras do agosto o San Ramón. Eu pasareino con Fita no mar, camiño das portas do outono galego. Que disfroites dun ditoso día cos teus, cas memorias dos amigos, co agasallo das foulas e das froumas! Non sabes que groria de aprausos cando voa teu nome ou o de algunha das túas creaciós —Vento mareiro, Samos, Da Terra asoballada, A rosa de cen follas— diante de un auditorio galego...

Traballei o que puden, con fidalguía e sementando a paz ás5 mancheas. É un consoo e un premio o latexar galego eiquí.

Saúdos de Fita. Sempre teu vello ademirador, teu irmán

Ramón Otero Pedrayo

Notas á transcrición
5 Na carta lese "as mancheas". Corrixo con "ás" tal como aparece na súa obra literaria.

Pecha esta fiestra
1959-11-20
Carta de Otero Pedrayo a Carballo Calero (1959)
Ourense - Lugo
 epístola Orixinal -