Enma Pino morreu “en plena madurez artística, con voz propia, asentada na súa paixón creativa, no seu talento musical e no coñecemento profundo da música clásica, contemporánea, popular e do jazz” asegura María Armesto, autora da súa entrada biográfica no Álbun de Galicia. A súa vocación chegoulle de nena, que xa moi temperá gabeaba polo piano tocándoo a todas horas. Malia o seu precoz interese polo instrumento, a familia decide que estude ballet. Ese tempo na danza non esvaeceu o seu amor polo piano senón que a axudou a desenvolver o seu ritmo, a súa escoita e a súa paixón pola música. Máis tarde continuaría en Vigo os seus estudos de música.



A súa adolescencia destaca que foi unha adolescente precoz, que foxe das restricións familiares e frecuenta os ambientes artísticos e vangardistas da cidade. Neles coñece a Antón Reixa, co que casa embarazada da que vai ser a súa única filla. Comeza unha vida intensa, de liberdade, creatividade e activismo. É no momento en que Reixa funda o mítico Grupo de Comunicación Poética “Rompente”, con Alberto Avendaño e Manolo Romón, no que colabora tamén Antón Patiño e Menchu Lamas. Con todos eles establece unha relación de amizade que durará sempre. Ademais, participa creativa, organizativa e activamente nas accións neodadaístas do grupo. É o tempo de contracultura artística, política e social emerxida en barrios, asembleas e cafés, no que as vangardas galegas, como as do resto do estado, cuestionan as convencións artísticas, culturais e vitais dunha sociedade mergullada, aínda, nos estertores do franquismo. Un espírito no que Enma conecta perfectamente.

Trala súa separación, deixa Galicia e instálase en Barcelona para estudar jazz no mítico Taller de Músics, onde se forma en piano, linguaxe musical, harmonía e combo. Pino convértese na única muller instrumentista matriculada. Regresa en 1985 e inicia unha sólida traxectoria profesional en diferentes ámbitos, desde a TVG, ata a dirección musical do primeiro concerto de mulleres en Galicia, pasando por numerosas colaboracións e propostas musicais.

Álbum de Galicia
En xaneiro de 2020 o Consello da Cultura Galega presentou o Álbum de Galicia, unha colección dixital de biografías de persoas que destacaron en moi diversos ámbitos: desde a sociedade, a ciencia, a cultura ou a empresa. A idea é dar visibilidade e perspectiva de conxunto ás numerosas mulleres e homes, xa finados, que contribuíron de maneira significativa á sociedade galega ao longo da súa Historia. En moitos casos, seguen a ser grandes descoñecidos para o público de todas as idades, de dentro e de fóra do país.

As biografías do Álbum de Galicia están enriquecidas con material documental, referencias bibliográficas e contidos multimedia que permiten coñecer a obra das persoas divulgadas, pero tamén a produción intelectual existente sobre elas. Textos e materiais están producidos por expertos e son unha fonte rigorosa para acceder á vida e obra destes persoeiros. Ademais, o Álbum de Galicia permite explorar a presenza das persoas biografadas nos fondos documentais dixitalizados do Consello da Cultura Galega. O Álbum de Galicia é, xa que logo, o punto de acceso que ofrece a entidade para coñecer toda a súa produción divulgativa e investigadora ao redor de cada unha das figuras.

O Álbum de Galicia é o resultado da unificación das coleccións biográficas temáticas do CCG, que desde o ano 2005 teñen publicado álbums ao redor da muller, a ciencia ou a emigración, entre outros.