Carta de Lois Tobío a Carlos M. Rama, 13 de xaneiro de 1964
13/01/1964 Tobío di non ter noticia especial; están todos relativamente encarrilados acomodándose a Madrid. Alégrase dos progresos de Ruth e pregunta se volveu a Francia. Convida os Rama a visitalos de novo en Europa, ofrecéndose de guía polos arredores de Madrid. Pídelle a Rama unha nota bibliográfica sobre o libro de Quigley «La evolución de las civilizaciones», traducido por el mesmo e publicado pola Editorial Sudamericana, libro de teoría da historia de corte norteamericano; indícalle que pida un exemplar a Medina da súa parte, autorizado polo Sr. López Llausás. Comenta o inverno suave, e que Miguel descubriu a serra (esquí no Guadarrama) e continúa coa equitación. Informa de que Miguel cambiou de propósito: en vez de enxeñaría, estudará ciencias económicas, por harmonizar matemáticas e inclinacións histórico-sociolóxicas e por mellores perspectivas en España. Constanza segue no colexio inglés e en cursos de ballet, e o ano seguinte iniciará o bacharelato. A través de «Marcha» segue a vida pública uruguaia, que non ofrece panorama brillante, e pide a Rama a súa impresión sobre as posibilidades de renovación política nese país.Sr. Dr. D. Carlos Rama / Coronel Alegre, 1340 / MONTEVIDEO
13.1.64
Querido Carlos:
Miro, con verguenza, la fecha de tu última carta y no me explico como ha podido pasar tanto tiempo sin contestar.
No hay ninguna noticia especial que pudiera darte. Estamos ya todos relativamente encarrilados, y procurando acomodar las posibilidades que ofrece este ambiente a nuestros gustos y estilo de vida. Madrid es una ciudad lo suficientemente grande para que cada cual se forme, hasta cierto punto, su propio ambiente.
Nos enteramos con satisfacción de los progresos de Ruth. ¿Ha vuelto a Francia?
Supongo que no tardareis todos o alguno de vosotros de hacer otro viaje por Europa. En tal caso nos haríais un gran placer si nos visitarais de nuevo. Ya conocemos bastante los alrededores de Madrid y podríamos serviros de guía en todo aquello que no conocieseis y que valiera la pena.
Si tuvieras tiempo y humor, te agradecería que hicieses una nota bibliográfica sobre el libro de Quigley "La evolución de las civilizaciones", cuya traducción al español, hecha por mi, apareció hace poco, publicada por la Editorial Sudamericana (aunque creo bajo otro nombre de editorial). Es un libro muy interesante, de teoría de historia o de interpretación del mecanismo histórico, de corte evidentemente norteamericano pero con cosas interesantes y, en mi opinión, bien vistas. Tal vez lo hayas leído ya a estas fechas, pero, de no ser así, si te animas a hacer el comentario a que antes aludo, pídele un ejemplar a Medina de mi parte, pues el Sr. López Llausás de la Sudamericana me autorizó para ello.
¿Como estais todos? Os suponemos disfrutando de un hermoso verano. Aquí el invierno no ha sido, hasta ahora, demasiado crudo. Miguel ya ha descubierto la sierra y aprovecha los fines de semana para iniciarse en el ski. La estación dura poco en el Guadarrama. También ha resuelto el problema de continuar practicando la equitación.
En lo que respecta a sus estudios ha decidido cambiar de propósito. No seguirá ingeniería sino ciencias económicas, de un lado porque en ellas se harmonizan sus aficiones matemáticas con sus inclinaciones histórico-sociológicas; y de otro porque en la actualidad las ciencias económicas presentan en España mejores perspectivas para abrirse camino que las gamas de la ingeniería. Los industriales españoles no retribuyen excesivamente a los ingenieros y muchas veces prefieren técnicos simplemente, que tienen menos exigencias y más conocimientos prácticos.
Constanza sigue en el colegio inglés y además cursos de balet por el que tiene una gran afición y, al parecer, aptitudes. El año próximo iniciará el bachillerato.
Atraves de "Marcha" sigo las incidencias de la vida pública uruguaya que no ofrece un panorama muy brillante en la actualidad. Cuando me escribas quisiera que me dieses tu impresión sobre las posibilidades de una renovación política en ese país, pues tal como yo lo veo parece metido en un callejón sin salida.
Recibid todos los más fraternos abrazos.


