NOTICIA

----

Profesionais das artes visuais propoñen a creación dunha mesa sectorial estable

A creación dunha mesa sectorial permanente como canle de diálogo entre o sector das artes visuais e as administracións, a necesidade de reforzar a gobernanza independente e a autonomía das institucións culturais, a recuperación dun plan director para o Centro Galego de Arte Contemporánea (CGAC), o cumprimento do Código de Boas Prácticas e a incorporación de mecanismos de transparencia nos procesos de selección figuran entre as principais conclusións do primeiro encontro sectorial titulado “A xestión dos espazos expositivos en Galicia”, organizado polo Consello da Cultura Galega (CCG). Estas propostas completaranse coas achegas do segundo encontro, previsto para o 22 de setembro, e servirán de base para un informe final que o CCG presentará no último trimestre do ano.

Na apertura da xornada, a presidenta do CCG, Dolores Vilavedra, explicou que o obxectivo era propiciar unha análise "seria, rigorosa, exhaustiva e contextualizada" sobre a situación das institucións culturais galegas. Ademais, lembrou que o Consello leva anos traballando neste ámbito e destacou que "cómpre reforzar os espazos para contribuír a fortalecer as bases da cultura democrática". Pola súa banda, Paula Cabaleiro, secretaria da institución, coordinadora da Sección de Creación e Artes Visuais Contemporáneas e co-coordinadora do encontro, definiu a cita como "o primeiro paso dun camiño" destinado a crear "espazos de estabilidade e de encontro entre os distintos axentes do sector". Tamén lembrou que este proceso continuará no segundo encontro e que "das conclusións das dúas xornadas sairá un informe que recollerá as principais propostas formuladas polo sector".

Entre as principais conclusións figurou a conveniencia de analizar os modelos de gobernanza desenvolvidos noutras comunidades autónomas e nos museos nacionais, así como a creación dunha mesa sectorial permanente, impulsada desde o CCG, que funcione como canle estable de interlocución entre o sector das artes visuais, a Consellería de Cultura, as administracións locais, provincias así como as diferentes forzas políticas.

Os grupos de traballo tamén reclamaron a elaboración dun plan director -participado polo sector cultural- para o CGAC, a convocatoria de prazas especializadas para os museos públicos galegos, a revisión da figura xurídica do centro para reforzar a súa autonomía e a recuperación dun padroado plural con representación do sector. Ademais, insistiron na necesidade de que as direccións dos centros non dependan das decisións políticas e de que as institucións se adhiran de maneira efectiva ao Código de Boas Prácticas.

Outra das conclusións compartidas foi a importancia de reforzar a transparencia dos criterios de avaliación en todos os procesos de selección e ampliar os espazos de participación. As persoas relatoras defenderon que o debate arredor das políticas culturais debe implicar tamén á cidadanía e resumiron ese obxectivo cunha idea compartida durante a posta en común: "temos que conseguir que o debate volva á rúa e que as e os artistas volvan ao espazo público". Tamén se puxo sobre a mesa a necesidade de recuperar e difundir o traballo realizado nas últimas décadas arredor das boas prácticas e de crear referentes que contribúan a consolidar unha cultura institucional baseada na confianza, na profesionalización e na corresponsabilidade.

Tres mesas de análise
A primeira mesa, dedicada ao marco xurídico e legal, serviu para contextualizar a situación do CGAC desde unha perspectiva histórica e comparada. O catedrático de Dereito Administrativo da Universidade da Coruña Carlos Amoedo iniciou a súa intervención lembrando que "o dereito é unha ferramenta moi útil, cargada de futuro, cando se utiliza correctamente", antes de reconstruír a evolución normativa do centro desde a súa creación. Na súa análise explicou como as sucesivas reformas administrativas modificaron o modelo inicial de gobernanza, reducindo progresivamente o papel do padroado e a autonomía da dirección artística, ata concluír que "a normativa propia do CGAC non permite transparencia".
Pola súa parte, o avogado e socio fundador da Fundación Gabeiras Roger Dedeu explicou que "non existe unha normativa sobre dirección de museos" aplicable a todo o Estado e repasou os distintos modelos desenvolvidos polas comunidades autónomas e polos museos estatais. Defendeu procesos de selección baseados na concorrencia pública, na avaliación dos proxectos museísticos e na independencia das direccións respecto dos ciclos políticos, aínda que advertiu que "non hai unha fórmula máxica", xa que cada modelo depende da configuración institucional de cada centro.
A segunda mesa reuniu representantes das asociacións profesionais da creación e da xestión cultural, que coincidiron en sinalar a necesidade de reforzar o diálogo entre as administracións e o sector. María Gil, da Asociación Vegliota, afirmou que a situación actual "non é falta de política cultural, é falta de política cultural específica", ao tempo que relacionou os problemas do CGAC coa precariedade estrutural, a ausencia de planificación e a perda de conexión dos centros co seu territorio e coas súas coleccións.

Desde ADACE, Agustín Pérez Rubio situou o debate galego nun contexto internacional e asegurou que "o drama que se está a vivir excede o territorio galego", lembrando que organismos como o ICOM tamén manifestaron preocupación pola autonomía de moitas institucións museísticas.
Iria Vázquez, da Asociación A Colectiva, definiu o caso do CGAC como "a punta do iceberg dunhas políticas públicas que se fan á marxe do sector". Pola súa banda, Clara Cordeiro, da Asociación Galega de Profesionais da Xestión Cultural, advertiu de que "o resultado non muda que os procesos importan", reivindicando que a transparencia e a participación son condicións imprescindibles para a lexitimidade institucional.
Na mesma mesa, Holga Méndez, representante de Mujeres en las Artes Visuais (MAV), apostou por "pasar dunha cultura da administración a unha cultura da gobernanza", baseada na transparencia, na participación efectiva, na responsabilidade compartida e nos coidados, e preguntouse se "pode funcionar un museo sen a confianza do sector".

A terceira mesa incorporou a perspectiva das institucións culturais, da universidade e do sector galerístico. Ignacio Barcia, do Instituto de Arte Contemporáneo (IAC), insistiu na necesidade de aplicar o Código de Boas Prácticas como marco de referencia para a dirección e a xestión das institucións de arte contemporánea. Mónica Alonso, da Real Academia Galega de Belas Artes, informou de que a institución lle trasladou ao conselleiro de Cultura a necesidade de que o CGAC conte cun perfil de dirección de alta especialización e cunha planificación estratéxica acorde coa súa relevancia.

Pola súa banda, Federico López Silvestre, da Universidade de Santiago de Compostela, destacou que "nunca vira a comunidade da arte tan unida", mentres que Chus Villar, presidenta de CONTEMPORÁNEA, lembrou que "o caso do CGAC non é o único que nos preocupa en Galicia", aínda que recoñeceu que a situación provocou unha mobilización sen precedentes do sector. A profesora da Facultade de Belas Artes de Pontevedra Carmen Lage incidiu na necesidade de fortalecer a relación entre a formación artística, a investigación e as institucións culturais.

Informe final
Esta primeira xornada terá continuidade o próximo mes de setembro – 22 de setembro -nun segundo encontro sectorial, do que sairán, xunto coas conclusións desta sesión, as recomendacións que integrarán o informe final que elaborará o Consello da Cultura Galega. O documento final terá unha primeira parte de diagnose e unha segunda de carácter propositiva, porque pretende ser un documento útil que non teña só unha parte de boas prácticas para a selección de postos directivos e as equipas de postos culturais, senón tamén a interlocución necesaria no deseño, execución e seguimento das políticas públicas.