Arquivo de noticias do CCG

Cemiterios ao pé das igrexas, petos de ánimas, cruceiros, velorios nas casas... Son moitos os rituais e elementos patrimoniais que testemuñan a forma de entender a morte das sociedades galegas e bretoas. Esta relación mudou radicalmente nas últimas décadas condicionada, principalmente, pola perda do poder da igrexa, a aparición dunha normativa civil para a xestión dos cadáveres e os cambios sociais. Durante dous días, recoñecidos antropólogos, como Marcial Gondar ou Rafael Quintía, e arquitectos, como César Portela, explicaron no Consello da Cultura Galega (CCG) que nestes dous territorios se produciu unha perda da cultura tradicional, onde a morte pasou a ser un shock traumático, un tabú, e onde os cemiterios se foron afastando progresivamente. A xornada A morte nos fisterras europeos: Galicia e Bretaña puxo enriba da mesa unha progresiva individualización e ocultación da morte fronte á paulatina perda da socialización coa que a cultura tradicional axudaba a xestionala.

“Había moitos temas para abordar a relación entre Bretaña e Galicia, pero pensamos que o tema da morte, polas mudanzas dan aceleradas das sociedades contemporáneas, era unha parada necesaria” asegurou Rosario Álvarez, presidenta do Consello da Cultura Galega (CCG) na presentación da xornada titulada “A morte nos fisterras europeos: Bretaña e Galicia”. Canda ela, Christine Rivalan, da Université Rennes 2, engadiu que cómpren novos enfoques para abordar un tema que, para expertos como Marcial Gondar ou Cristina Sánchez-Carretero, se converteu nun tabú. A xornada remata este mércores cun panel moderado por Ramón Villares sobre a transformación dos rituais e a concepción dos cemiterios na sociedade actual.

“A morte nos fisterras europeos: Bretaña e Galicia” é o título da xornada que o Consello da Cultura Galega (CCG) e a Université Rennes 2 organizan os días 25 e 26 de abril en Santiago de Compostela. A cita é a terceira edición dos encontros Bretaña-Galicia, que nesta ocasión analizan a relación coa morte nestes dous países, onde as tradicións ancestrais conviven con crenzas de carácter relixioso. A partir de enfoques diferentes, recoñecidos especialistas profundarán na cultura da morte e na visión que desta se dá en diversas actividades artísticas, así como no tratamento dos “mortos incómodos” e das grandes traxedias do mundo actual. A xornada é presencial, pero poderá seguirse en directo a través do sitio web e das redes sociais corporativas.

Marcela Gracia Ibeas e Elisa Sánchez Loriga casaron o 8 de xuño de 1901. Adiantáronse máis dun século á legalización do matrimonio homosexual en España. A súa historia foi investigada e dada a coñecer por, entre outros, Narciso de Gabriel e desde entón inspirou películas, exposicións, obras de teatro e un regueiro de publicacións. E desde hoxe tamén un cómic. O Consello da Cultura Galega(CCG) presenta “Elisa e Marcela”, unha banda deseñada guionizada e debuxada por Xulia Vicente. Ademais da publicación, que xa se pode descargar desde o web institucional, hai un making of a cargo da propia autora no que dá as claves deste traballo. Esta iniciativa súmase ás propostas coas que a institución conmemora, a través da súa Sección de Pensamento, o Día do Orgullo LGTBI+, que se celebra cada 28 de xuño.

“Olladas de mulleres no mundo” é o título dun ciclo de cinema co que o Consello da Cultura Galega(CCG) e o Centro Galego de Artes da Imaxe (CGAI) pretenden amosar o traballo de actrices, directoras ou produtoras de cine. Arrinca o 8 de marzo, o Día da Muller Traballadora, e permite ver a través de proxeccións e coloquios o cinema feito tanto en Galicia coma noutras partes do mundo desde unha perspectiva de xénero. As galegas Diana Toucedo e Xisela Franco xunto coa realizadora belga Chantal Akerman, recentemente falecida, conforman o programa desta edición.

“Galicia sería díficil de entender sen emigración, pero moito máis difícil sería imaxinala de non se ter producido esta profunda e sostida onda migratoria, que vencellou estreitamente a imaxe dos galegos no mundo con tantos outros pobos europeos -e non europeos- que tamén foron países de emigrantes”. Así o ve Ramón Villares, presidente do Consello da Cultura Galega e catedrático de Historia Contemporánea da USC, no seu traballo “Vellas e novas formas de entender a emigración”, que abre as Actas do Congreso “Emigración e Educación (1900-1936)”, libro presentado hoxe no Consello da Cultura Galega.