Temática: coros

Transcripción da A música galega como sinal de identidade cultural alén mar, 9 de setembro de 1948 en 09/09/1948

Na fotografía vemos o Coro Castelao, integrado polos socios e socias de Parroquias Unidas del Ayuntamiento de Rianjo, durante a gravación do Himno a Rianjo, escrito polo xornalista e músico José Arcos Moldes. Este himno era música obrigada nas festas organizadas por esta asociación de rianxeiros e rianxeiras en Arxentina.
A sociedade fundouse en 1934 con finalidades culturais e recreativas. O seu obxectivo principal foi «fomentar entre los asociados el arte musical y escénico y todo lo que se considere útil para la elevación del nivel moral, social, cultural y económico de los socios y sus familiares en particular, y en general, ocuparse del mejoramiento de la clase trabajadora», e para iso creou este coro, de gran sona nas celebracións da colectividade.
En 1963 participou na fusión de todas as entidades microterritoriais do concello de Rianxo, para constituír o Centro Ayuntamiento de Rianjo. A fusión foi o instrumento de supervivencia de moitas destas pequenas asociacións en número de socios, que, co paso do tempo e o descenso da corrente migratoria nos anos sesenta, contaban cunha masa societaria moi envellecida e diminuída. En 1986 as e os rianxeiros e noieses, paisanos de concellos veciños, únense e crean o Centro Noia-Rianxo, que hoxe en día continúa co seu labor de defensa da cultura galega e a fraternidade dos seus integrantes.

Transcripción da O Coro Airiños de Casa de Galicia de Unidad Gallega de Nova York, abril de 1962 en 01/04/1962

En 1945 esta entidade, acubillo de todos os galegos emigrantes de Nova York e Nova Jersey, organiza unha agrupación de gaitas e canto para manter viva a identidade cultural e musical no seo da colectividade. Baixo a dirección do mestre Joaquín Alcalá, actúa nas festas e reunións da colectividade e axiña se converte nun dos seus sinais de identidade.
Pero a comezos dos anos 60 o grupo parecía esmorecer e por iniciativa expresa do presidente, Antonio Álvarez, foi reorganizado baixo a dirección do músico Eugenio Lestón. O grupo folclórico da Casa de Galicia pasa a chamarse Coro Airiños. Na imaxe vemos o seu debut nesta nova etapa nas instalacións da Casa de Galicia en abril de 1962. No centro aparece o seu director e os seus compoñentes vestidos co traxe tradicional galego que os identifica e coa bandeira galega cos catro escudos das catro provincias. Interpretaban cancións tradicionais da música galega, na que destacaba o son da gaita dos irmáns Vega, sen esquecer o folclore español, como pasodobres ou xotas. Ademais de actuar nas festas da entidade para conmemorar o Día da Patria Galega, o Día de Galicia, a festividade do Nadal... ou o Día de Acción de Gracias, tamén daban concertos na estación de radio WNYC e no programa La Voz de América, que escoitaba a maioría da colectividade emigrada.

Transcripción da Como educar a voz cantada das crianzas? Exemplos de boas prácticas en 18/11/2021