Temática: Mulleres [46]
| Data | Material | Ver |
|---|---|---|
| Data | Material | Ver |
Filmografía de María Casares |
||
María Casares nos comezos da súa carreira |
||
María Casares con Albert Camus |
||
Retrato de María Casares |
||
Artigo de Sabela Hermida na revista Madrigal |
||
Maruxa Villanueva (A Barrela-Carballedo, 1906 - Santiago de Compostela, 1998) |
Ver
Transcripción da Maruxa Villanueva (A Barrela-Carballedo, 1906 - Santiago de Compostela, 1998)María Isaura Vázquez Blanco, máis coñecida como Maruxa Villanueva, naceu na Barrela e iniciouse no canto da man da súa nai. En 1926, con tan só vinte anos, cruza o charco cara a Arxentina seguindo a dous irmáns que se anticiparan na aventura migratoria. En Bos Aires desenvolvería o seu talento como cantante e actriz, non sen antes traballar como dependenta nun comercio téxtil, como o facía calquera outra muller emigrante galega da época. O desenvolvemento da súa carreira artística foi impulsado da man dun matrimonio formado polo pianista vasco Juan Gueresta e a súa muller, a cantante galega Esperanza Blanco. En 1936 deixa o seu traballo no sector do comercio debido ao éxito alcanzado, sobre todo entre a colectividade galega residente en Bos Aires. Maruxa colaborou de maneira activa nas actividades desenvolvidas a favor da República española levadas a cabo pola colectividade emigrante na cidade. Nese tempo coñece ao dramaturgo estradense Daniel Varela Buxán, que a convidou a cantar na estrea da obra Se o sei… non volvo á casa, que tivo lugar no famoso Teatro Maravillas. Casou con Daniel pero non sería un matrimonio estable. Formaron a Compañía de Teatro denominada Compañía Gallega de Comedias Marujita Villanueva, coa que se estreou "Os vellos non deben de namorarse" de Castelao. Ademais deste último, Maruxa Villanueva tiña amizade con Salvador de Madariaga, Eduardo Blanco-Amor e Fernando Iglesias “Tacholas”, entre outras figuras destacadas da cultura galega alén mar. O seu retorno a Galicia foi intermitente, regresa en 1949 pero, ao fallar os seus plans de traballo, volve a Bos Aires en 1958, para retornar definitivamente en 1962. Esta vez desempeñaría un importante labor na Casa Museo Rosalía de Castro, da man do Dr. Agustín Sixto Seco, presidente do Padroado Rosalía de Castro. Converteuse nunha especialista no mundo rosaliano e coidadora da dita Casa Museo. Recibiu numerosas distincións polo seu labor activo na difusión da cultura galega fóra e dentro de Galicia. Finou en Santiago de Compostela aos noventa e dous anos de idade, o 24 de novembro de 1998. 
|
|
A
|
||
Retrato de María Casares |
||
Especial de Radio France no Centenario María Casares |
||
Mabel Rivera no soportal audiovisual galego (AVG) |
||
Mabel Rivera no portal da Asociación de Actores e Actrices de Galicia |
||
Mabel Rivera na wikipedia |
||
Filmografía de Mabel Rivera na Movie Database (IMDB) |
||
Film Affinity achega estas referencias de películas e series de televisión nas que traballou Mabel Rivera |
||
Mabel Rivera en SensaCine |
||
Mabel Rivera en Fórmula TV |
||
Mabel Rivera en galeg@s |
||
Mabel Rivera en Alter Ego Talent House |
||
Entrevista a Mabel Rivera no web da Academia Galega do Audiovisual |
||
| 1931-00-00 | María Casares coa súa familia e partidarios de Casares Quiroga. Foto Cancelo, 1931 |
|
| 1934-00-00 | Fotografía de María Casares aos 12 anos. 1934 |
|
| 1940-00-00 | María Casares aos 18 anos. 1940 |
|
| 1940-00-00 | Tarxeta postal co retrato de María Casares. Ca.1940 |
|
| 1944-00-00 | Salvoconducto de 1944 de María Casares, a súa tarxeta de identidade en Francia |
|
| 1945-00-00 | María Casares na portada da revista Mon Film. 1945 |
|
| 1947-00-00 | María Casares na rodaxe de La Chartreuse de Parme. 1947 |
|
| 1950-00-00 | Fotograma da película Orphée de Jean Cocteau. 1950 |
|
| 1957-00-00 | María Casares, símbolo e referente do exilio galego, en 1957 |
Ver
Transcripción da María Casares, símbolo e referente do exilio galego, en 1957 en 00/00/1957Filla de Santiago Casares Quiroga, último presidente do Goberno da República, con 14 anos tivo que fuxir a Francia coa súa nai. Alí viviu o seu exilio, tal como relata na súa biografía, Residente privilegiada, na que fai alusión ao permiso de residencia que lles outorgou o Goberno francés. |
| 1957-00-00 | En 1957 María Casares fai unha xira co TNP por Brasil, Uruguai, Arxentina, Chile e Perú. Na foto, con Eduardo Blanco Amor, Virxina Pereira e o actor Tacholas |
|
| 1957-08-10 | Homenaxe a María Casares da Asociación Gallega de Universitarios, Escritores y Artistas (AGUEA) en Bos Aires (1957) |
Ver
Transcripción da Homenaxe a María Casares da Asociación Gallega de Universitarios, Escritores y Artistas (AGUEA) en Bos Aires (1957) en 10/08/1957A Asociación Gallega de Universitarios, Escritores y Artistas (AGUEA) homenaxeou a esta actriz galega durante a súa visita a Arxentina, como integrante da compañía Théâtre National Populaire. En Bos Aires representou varias obras no Teatro Colón con grande éxito. Para os emigrados galegos e do exilio a súa presenza supuxo unha fonda afirmación colectiva de defensa dos ideais republicanos e galeguistas e provocou diversas homenaxes á súa persoa. 
|
| 1958-00-00 | Con Gérard Philipe e Jean Vilar na xira do TNP por EUA e Canadá. Foto de Jean Rouvet, 1958 |
|
| 1963-00-00 | Ensaios de Yerma, en 1963 en Bos Aires, con Margarita Xirgu e Alfredo Alcón nunha foto de prensa |
|
| 1969-00-00 | Entrevista a María Casares no Correo de Galicia de Bos Aires |
|
| 1972-00-00 | Fotograma de Les deux memoires, documental de 1972 realizado por outro exiliado en Francia: Jorge Semprún. |
|
| 1975-00-00 | María Casares debuxada por Luís Seoane. O artista fixo os apuntes do debuxo cando coñeceu á actriz en Arxentina en 1957; o debuxo será publicado en febreiro de 1974 en La Voz de Galicia, como parte da serie «Figuracións» que entre 1971 e 1974 Seoane desenvolve no xornal |
|
| 1976-00-00 | A revista Triunfo publica unha reportaxe sobre a obra de teatro El Adefesio. 1976 |
|
| 1991-00-00 | Capítulo dedicado a María Casares no libro Mulleres de Ursula Heinze |
|
| 2000-07-25 | Maruxa Boga e Clotilde Iglesias nunha homenaxe a Castelao no Teatro Bambalinas de Bos Aires, xullo de 2000 |
Ver
Transcripción da Maruxa Boga e Clotilde Iglesias nunha homenaxe a Castelao no Teatro Bambalinas de Bos Aires, xullo de 2000 en 25/07/2000Mª Josefina Boga Romaní, máis coñecida como Maruxa Boga, foi a voz por excelencia dos e das galegas na sociedade arxentina. Filla de emigrantes, naceu en Bos Aires en 1916. Cun profundo amor pola terra dos seus pais, desde moi nova participou nos festivais e recitais organizados polas asociacións galegas, nos que se intentaba preservar e defender a identidade cultural e lingüística de noso. Con 17 anos comezou a traballar na radio coa actriz Maruxa Villanueva e en 1941 participou na estrea mundial de Os vellos non deben de namorarse, que supuxo un fito para a nosa cultura. 
|
| 2004-00-00 | Mar Adentro (2004) |
|
| 2006-12-03 | Mabel Rivera fala da súa participación en Goya's Ghosts, Mar Adentro e Rumbo ao Kalapattar na entrevista do programa Miraxes da Televisión de Galicia |
|
| 2017-00-00 | Retrato de María Casares, de Laura Novas Ribeiro. IES Salvador de Madariaga |
|
| 2018-12-05 | Mabel Rivera fala da realidade das actrices maiores |
|
| 2019-00-00 | Conversa con Mabel Rivera - FICBUEU 2019 |
|
| 2022-00-00 | José Luís Méndez Romeu aborda unha das facianas das relacións de María Casares con España. |
|
| 2022-05-05 | Biografía de María Casares na DB-e da Real Academia de la Historia |
|
| 2023-02-20 | Web oficial de Mabel Rivera |
