Dez voces para Luz Pozo Garza

Gonzalo V醶quez Pozo le "Dediante dun espello"


Dediante dun espello




Dediante dun espello
vexo pasar a vida crucillarse
as chegadas os encontros
o amor como un piano aberto
na noite

Pasan tam閚 os intres
as verbas desleigadas os poemas
escritos como quen
leva na man un paxaro que vai morrer
axi馻

Vexo no espello
como se ollase o interior da alma.
E podo demorarme na lembranza
erguer a man e luir recordos p醠idos
moi paseni馻mente

Hai anos que non vexo como agora
a limpidez da praia
onde puido unha an閙ona
batir nun peito de home
moi paseni馻mente

Esquenc韓 o vieiro do Paradiso.
Preto de n髎
o cume convidounos 醩 apertas.
Bateron xuntos coraz髇 e m醙oa.
Pasaron naves nubes
tempos
sombras
primaveras transl鷆idas
solsticios
pero o amor un醤ime p骴ese ollar
no espello





Looking in a Mirror




Looking in a mirror
I see life passing by, a crossroad
of arrivals meetings
love like a piano open
in the night.

Moments too pass by
unfaithful words poems
written the way one
carries a bird about to die
in the hand.

I look in the mirror
as if looking inside my soul.
And I can linger in the memory
lift my hand and polish pale thoughts of the past
very, very slowly.

Years have passed since I抳e seen as I do now
the clear waters of the beach
where an anemone could
beat very softly against
the breast of a man.

I forgot the path to Paradise.
Near us
the peak beckoned us to an embrace.
Heart and sorrow beat as one.
Ships
clouds
times
shadows
translucent springs
solstices passed by
but undivided love is visible
in the mirror.

Traduci髇 de Kathleen March

Esta web utiliza cookies. Podes ver a nosa política de cookies aquí. Ao continuares navegando, aceptas esta política.
Política de cookies +