| 1964-04-15 |
|
Ver Carta mecanografiada, dúas páxinas. Enderezo destinatario: «Sr. Carlos M. Rama, Montevideo». Data «15 de abril de 1964». Encabezamento «Querido Carlos». Remitente: Lois Tobío; destinatario: Carlos M. Rama.
Transcripción da Carta de Lois Tobío a Carlos M. Rama, 15 de abril de 1964 en 15/04/1964
Sr. Carlos M. Rama / MONTEVIDEO
15 de abril de 1964
Querido Carlos:
La noticia que nos diste en tu última carta sobre Judith nos ha dado mucho pesar. María del Carmen le escribió inmediatamente y suponemos que habrá recibido su carta. No hace mucho, Miguel recibió carta de Ruth en la que nos daba noticias más alentadoras. Esperamos que a estas fechas la cosa habrá tomado ya un rumbo favorable pues actualmente se dispone de medios muy eficaces para vencer esa enfermedad.
Recibo regularmente "Gacetilla Austral" que es como recibir una carta tuya. La idea que has tenido al publicarla es muy interesante y original y además práctica. Mi hermano Alfonso, que estuvo estos días aquí y que os manda muchos saludos, me dijo que también recibía tu boletín.
Lo que tu preveías para Brasil, se ha producido al fin. Resulta un tanto extraño lo rápido y lamentable del desenlace. Supongo que, a pesar de todo, ello no quedará así y que cabe esperar nuevos acontecimientos. Uno tenía la idea de que los milicos brasileños estaban divididos, cosa que, al parecer, por lo menos en los recientes hechos, no se ha confirmado.
He leido en el último número de Marcha tu artículo sobre Chile que me interesó mucho. Cabe pensar que si ganaran los que se espera no les permitirían acceder al poder. No hay duda que Washington acaba de dar un golpe de timón en el sentido de rumbear en la dirección que lo hizo Foster Dulles. A este respecto leí en estos días un interesante artículo en el Monde sobre el fin del kennedysmo.
Mi gente sigue bien. Este verano, todo agosto, lo pasaremos en Galicia, no sé exactamente en que playa pues ya a estas alturas hay problemas para encontrar alojamiento. Yo no he estado aún en mi tierra; sólo ha ido Miguel el verano pasado. No disponía yo de mucho tiempo seguido y no valía la pena hacer tan largo viaje para estar allá pocos días. Ahora espero pasar una buena temporada sin interrupciones, tendiéndome al aire y al sol, olvidado de todo y especialmente de la vida de Madrid que me resulta un tanto ahogada y fatigosa por sus pocas salidas y su falta de mar o por lo menos algún lago o río importante.
Pudiera decirte algo de las impresiones que he ido recogiendo en este medio durante el año largo que llevo residiendo en él. Pero ello haría la carta inacabable y prefiero dejarlo para cuando vengas por aquí que espero no demorará mucho.
Miguel trabaja intensamente en estos días porque los exámenes se acercan y quiere hacer un esfuerzo para recobrar el retroceso que supuso el traslado. Ha resuelto cambiar de orientación en sus estudios dejando la ingeniería por las ciencias económicas que, por su aspecto matemático van bien con sus aficiones y en los otros aspectos también le atraen. De otra parte las circunstancias que podíamos decir prácticas de este medio aconsejan el cambio, pues aunque podría parecer que el progreso económico de este país requeriría un considerable aumento del número de ingenieros, la verdad es que como en muchos casos las empresas son pequeñas, los empresarios prefieren los simples técnicos que tienen menos exigencias aunque no posean una gran preparación teórica que suele ser innecesaria.
Os mandamos a todos nuestros más afectuosos recuerdos, y muy especialmente a Judith, deseándole que se recobre pronto.
Un abrazo
|
| 1977-04-20 |
|
Ver [Carta mecanografada con firma autógrafa:]
Transcripción da Carta de Delgado Gurriarán a Paz Andrade. 1977 en 20/04/1977
Guadalajara, 20 abril 1977
Sr. Don Valentín Paz-Andrade
Policarpo Sanz, 22
Vigo
Benquerido amigo:
Soupen da boa acollida que lle diche ao meu sobriño Florencio e á súa filla Tereixa, que anda a procura dun traballo en Vigo, e douche as gracias.
Polos meus parentes e por carta que che escribín dende Madrid, supóñote enterado do infarto que tiven, naquela cidade, pouco antes da data de volta a México, e que nos obrigóu a retrasar a viaxe. Agora estou moi recuperado. O doutor que me atende fíxome a proba de Bruce por fatiga muscular e respondín moi ben a ela. Di o médico: «Todo ello garantiza un perfecto estado de la función ventricular izquierda y mejora pronóstico que será dirigido a aumentar eficiencia miocárdica». Por outra parte, o doctor que me atendéu en Madrid e máis un terceiro que me viu ao chegar a México, coincidiron na boa recuperación que tiven. Queira Deus que siga a cousa ben.
Seguín, namentras estiven en Madrid e polos xornais, o labor da comisión dos nove, na que tan ben representas a Galiza. Esquí tamén veñen moitas noticias da política española, na prensa da capital e na local, pero fai tempo que non aparece nada relacionado coas vosas xestións. Leo tamén a revista Cambio 16, edición internacional, mais tampouco comenta nada nos derradeiros números. ¿Cómo vai a cousa? ¿Qué posibilidades hai para a nosa causa? Teño moitísimas arelas de coñecer o que pasa e, abusando da nosa amistade, quixera me informaras de todo aquello que non sexa segredo, pois sei que hai cousas que non compre pubricar. Por outra parte, se podo ser útil para algo, conta conmigo.
Qué todo vaia con ben pra Galiza e a democracia «civilizada». Dádesme envexa os que vivides arastora na Terra, pois podedes facer moito por ela.
Garimosas apertas da miña dona e miñas, pra ti, Pilar e o voso fillo. ¡Que a xeira do quince de xuño sexa proveitosa!
Florencio
|
| 1977-05-02 |
|
Ver [Carta mecanografada con firma autógrafa e co membrete:]
Transcripción da Carta de Filgueira Valverde a Paz Andrade. 1977 en 02/05/1977
Pontevedra 2-V-1977
Sr. D. Valentín Paz Andrade
Vigo
Benquerido Valentín:
Podes maxinar cánto teño agradecido a tua gasalleira ideia de que te fixera compañía na candidatura senatorial pontevedresa. Tornóu o choio á consulta e a negativa médica foi total; o meu fillo dixo que razoaría os motivos nunha carta que has recibir un destes días. Ademáis de tódalas outras razóns, xurdiu un impeitizo legal que é decisorio. Non renunciéi a tempo ao cargo, gratuito e incómodo, mais, eso sí, por decreto, de «Consejero Provincial de Bellas Artes».
Sinto ben contrariarte, anque sei recoñecer o moitísimo que sinificóu pra min a tua xenerosa proposta.
[Manuscrito:] Apertas garimosas de
Xosé Filgueira Valverde
|
| 1984-11-19 |
|
Ver [Carta mecanografada con firma autógrafa:]
Transcripción da Carta de Paulo Ronai a Paz Andrade. 1984 en 19/11/1984
Sítio Pois é, 19 de novembro de 1984
Querido Amigo,
Como vão vocês? Estamos com muitas saudades do casal amigo. Mandem notícias.
Você encontrará anexo à presente um discurso do Prof. Luis Otávio Savassi Rocha, da Faculdade de Medicina da Universidade de Minas Gerais, conterrâneo de Guimarães Rosa e eminente estudioso de sua obra. Há nele oportunas referências à Galeguidade na obra de Guimarães Rosa, que devem interessá-lo. O endereço do Prof. Savassi Rocha é Rua Maranhão 1305, apto. 104, Belo Horizonte, 30000.
E, por falar em nosso livro, você gostará de saber que sua tradução me valeu o Prêmio Jabuti desse ano: é uma estátua de bronze oferecida pela Câmara Brasileira do Livro.
Depois de muita demora, acaba de sair o vol. VII de Mar de Histórias, de que já lhe mandei um exemplar.
Mais noticias daqui:
Carlos Drummond de Andrade encerrou suas atividades de cronista. Essa decisão, lamentada por seus leitores e por muitos articulistas, foi anunciada há mais de um mês numa crônica de adeus.
O nosso Aurélio continua doente, afetado que está do mal de Parkinson, que lhe dificulta escrever e até locomover-se.
A situação política do Brasil está muito inquieta por causa das próximas eleições presidenciais. O candidato do governo se vê ameaçado de perder, mas teme-se que o da oposição, se vencer, não venha a ser empossado. Enquanto isto, a inflação chegou a 300% ao ano. Nós outros tentamos viver sossegados no isolamento do nosso sítio, entre flores e bichos, e pensamos muito em você e em D. Pilar. Recebam nossas melhores lembranças e nossos abraços cordiais.
Paulo
|