Transcripción da «Por una sociedad liberal avanzada» en 00/00/1977
A primeira opción de elexir uns representantes foi tamén a primeira en que se visualizou a diversidade de pensamento daquela sociedade educada durante moitos anos neste campo da política dende unha perspectiva simple, maniquea, case infantil. Nas primeiras eleccións xerais tras a morte de Franco, celebradas o 15 de xuño de 1977, o Partido Demócrata Gallego decide presentarse en solitario e na circunscrición electoral da Coruña. Na presentación da candidatura, o seu presidente Ramón País subliñou «a marxinación económica e social de Galicia» e a necesidade de promover desde os poderes públicos políticas que axuden ao retorno dos migrantes. Xa en 1976, reclamou a autonomía rexional: «o federalismo representa a defensa óptima da cidadá fronte ao poder». O rendemento electoral deste esforzo foi bastante exiguo. A candidatura de Ramón País apenas alcanzou 3.196 votos, quedando lonxe de alcanzar representación no Congreso dos Deputados. Como moitos outros, ó final foi engulido polos vencedores nos comicios, que na súa maior parte precisaban de ensanchar as formación hexemónicas do sistema dende a súa base. A finais de 1977, o partido intégrase na Federación Liberal liderada por José María de Areilza. No cartel aparecen trazas de humanismo cristián e pon especial énfase na vivenda social.
