Arquivo de noticias do CCG

Dentro dos fondos etnomusicolóxicos do Arquivo Sonoro de Galicia, cómpre subliñar a conservación de todas as gravacións que deron lugar ao Cancioneiro Popular Galego, coautoría de Dorothé Schubarth e Antón Santamarina, que é a obra fundamental do folclore musical galego.

O Arquivo Sonoro de Galicia conta cun pequeno fondo bibliográfico recollido a través de adquisicións, doazóns e intercambios entre particulares e institucións. A temática deste fondo está centrada na música e complementa a documentación sonora.

O labor esencial do Arquivo Sonoro de Galicia ten como propósito a recuperación do patrimonio sonoro galego e xorde coa pretensión de se converter no eixe aglutinador en Galicia das distintas iniciativas públicas e privadas que traballan con este mesmo afán: salvagardar o noso patrimonio sonoro cara á construción dunha identidade presente e futura.

Os fondos do Arquivo Sonoro de Galicia do Consello da Cultura Galega proceden da xenerosidade de particulares, institucións públicas e privadas, discográficas, editoriais e músicos que entenden o noso proxecto como a iniciativa máis salientable para a recuperación, conservación e difusión do patrimonio sonoro galego. Estas achegas procedentes de diferentes eidos permítennos unha constante ampliación e complementariedade dos nosos fondos documentais.

A recuperación da gravación que o Orfeón El Eco realizou en 1904 da Alborada gallega de Pascual Veiga era unha tarefa que a historiografía tiña pendente co patrimonio musical galego. Esta lousa xunto coa do coro pontevedrés Aires d’a Terra ⸺xa recuperada e editada ⸺ conforman os primeiros rexistros sonoros que se conservan e que temos documentados. Ademais, neste caso é a primeira vez que se expón publicamente.

Neste vídeo, Manuel Gago explica o proceso de documentación e creación desta magnífica ilustración de Alberto Taracido, na que se recrea un momento da Asemblea de Melide.

Podes descargar a ilustración completa aquí.

A relación de vinte nobres que asisten, xunto con catro membros do alto clero, á reunión que ten lugar en Melide o 4 de decembro de 1520, representa unha mostra moi axeitada para nos achegar á nobreza galega nos inicios da Idade Moderna. Unha nobreza que, se ben aínda ten próximo o contexto tardomedieval (a meirande parte deles naceron na segunda metade do século XV), cada vez se sente máis cómoda cos novos tempos modernos conforme avancen as primeiras décadas do XVI.

Os poderosos galegos querían participar no puxante negocio comercial das Indias recén descubertas. Entre as peticións destinadas á Coroa, estaba a creación dunha Casa de Especiaría. Sería das poucas que concedeu Carlos V.