Temática: Galegos na canle de Panamá, os mellores europeos da Silver Roll (1904-1914) [3]
| Data | Material | Ver |
|---|---|---|
| Data | Material | Ver |
| 1888-00-00 | Ferdinand de Lesseps, figura pioneira dun proxecto errado |
Ver
Transcripción da Ferdinand de Lesseps, figura pioneira dun proxecto errado en 00/00/1888O francés Ferdinand de Lesseps, diplomático de carreira e empresario, foi a figura pioneira que deu comezo á materialización dunha idea que viña circulando desde tempos da colonización española, tal como amosaban os estudos topográficos ordenados polo rei Carlos I de España en 1534. Foi recoñecido como “O milagre de Suez” ou “O grande enxeñeiro” desde 1869, polo traballo realizado na construción da canle de Suez (Exipto). Parecía a persoa idónea e pedíronlle que se ocupase do proxecto de construción da canle de Panamá, aínda que non era propiamente un enxeñeiro, senón un diplomático, como fora seu pai, Mathieu de Lesseps. A compañía presidida por Ferdinand, denominada Compagnie Universelle du Canal Interocéanique, fundouse o 31 de xaneiro de 1881. A persoa que en realidade se encargaría da supervisión diaria dos traballos sería o seu fillo Charles. Namentres, Lesseps intentaba conseguir financiamento para o ambicioso proxecto de construción da canle, a través da venda de accións da compañía, entre outros movementos. 
|
| 1889-00-00 | A herdanza da “canle francesa”, ca. 1889 |
Ver
Transcripción da A herdanza da “canle francesa”, ca. 1889 en 00/00/1889Entre as causas polas que o proxecto francés desembocou nun fracaso e desventura, ademais das sinaladas máis arriba, atópase a insistencia en seguir co proxecto de construción dunha canle a nivel. O feito de encontrarse coas características “case letais” propias da selva panameña, sen apenas coñecementos para combater as enfermidades tropicais, supuxo unha cifra de 22 000 traballadores falecidos como mínimo. A pesar diso, os franceses deixaron un considerable legado, froito dos esforzos empregados durante sete anos. Os traballos herdados pola ICC á súa chegada ás obras foron: 15 millas de canle en estado de servizo do lado do Atlántico e 4 millas do lado do Pacífico, 33 quilómetros de canle completamente rematados, 500 máquinas de vapor, 1000 carretas, 150 quilómetros de raís, 250 canoas, escavadoras, dragas, guindastres e ferramentas de varias clases. 
|
| 1909-00-00 | Payday ou día de cobro dos silver roll men (Isthmian Canal Commission), ca. 1909 |
Ver
Transcripción da Payday ou día de cobro dos silver roll men (Isthmian Canal Commission), ca. 1909 en 00/00/1909A importación, categorización e ordenación espacial dos traballadores constituíu un dos primeiros pasos do procedemento norteamericano, xunto ás medidas urxentes de saúde pública destinadas á erradicación, principalmente, da malaria e da febre amarela. Os norteamericanos adoptaron un sistema de distribución da forza laboral con claras connotacións de segregación racial. Para os traballos denominados de “pico e pa” utilizaban traballadores importados de distintas nacionalidades. Neste caso, a dita segregación aparecía enmascarada polo pretexto da variada procedencia dos obreiros, con costumes e linguas diferentes, ambos posibles factores capaces de entorpecer o ritmo rápido e fluído que tiña que reinar ao pé de obra. A categorización da forza de traballo configurouse basicamente da maneira seguinte: os traballadores adscritos á categoría de gold roll e os adscritos ao silver roll. Esta clasificación baseábase no sistema de pagamento salarial (en ouro ou prata) que implantara Estados Unidos para o proxecto da canle de Panamá. 
|