Temática: familia

Temática: familia [2]

Data Material Ver
Data Material Ver
1864-04-06
Carta de Rosalía a Pondal. 1864
Ver [Carta manuscrita con firma autógrafa]

Transcripción da Carta de Rosalía a Pondal. 1864 en 06/04/1864

Mi estimado amigo:
Después de los apuntes biográficos sobre Mourelle que me ha enviado, recibí su atenta carta, que me ha causado gran satisfacción, tanto por la amabilidad con que en ella nos trata, como por saber que sigue V. tan mejorado. En verdad no podía menos de ser así, pues según todas las apariencias, aun cuando se hallase V. un poco delicado, no presentaba ninguno de esos síntomas fatales que el menos entendedor es capaz de conocer. Le diré, pues, ante todo que prosiga cazando y comiendo bien sobre todo, que es lo esencial, y al cabo de algún tiempo espero que llegaremos a verle tan bueno como es de desear. Por mi parte, le puedo asegurar que las aguas de Caldas obraron en mí un verdadero milagro. Pasé todo este invierno (que ha sido crudo) sin un constipado, cosa que en mí casi parece imposible, y si no estoy robusta, que fuera mucho decir, ya no tengo por lo menos aquel semblante demacrado y aquellas mejillas enjutas que me hacían parecer diez años más vieja, ni aquella postración general que me hacía semejante a un mueble inútil. Ahora subo y bajo, corro y paseo sin grande agitación, en resumen, paso tan bien la vida como nunca me atrevería a esperar. Con esto debe V. cobrar inmensas esperanzas, pues no puedo suponer se ponga V. más enfermo que lo estaba yo, a quien Varela juzgaba mujer muerta. Yo misma, a quien todos suponían llena de aprensión, me sentía morir realmente y a pasos agigantados, siendo solo mi gran fuerza de espíritu la que me hacía sostenerme en pie. Verdaderamente estaba mortal, todo lo tenía contra mí, sin ninguna probabilidad favorable, y sin embargo, aquí me tiene V. resucitada, ¡a Dios gracias!
Respecto a trabajar, absolutamente nada, y aun cuando V. se digna hacerme algunos elogios que estoy muy lejos de merecer, y que solo puedo deber a su buena amistad, le aseguro que se pierde muy poco con que yo no escriba. Francamente, no tengo ninguna fe en la gloria y, por otra parte, conozco demasiado mis pequeñas fuerzas. Acaso consistirá en que soy muy ambiciosa, pero es lo cierto que nada de cuanto hice me satisface en lo más mínimo y por eso, después de haber ensayado algunos nuevos trabajos de los cuales quedé muy descontenta, he roto cuanto hice y no volví a coger la pluma. Manolo me riñe algunas veces, pero nada mejor que una conoce hasta donde puede alcanzar. Y como no tengo demasiada paciencia para luchar me abandono, convencida de que poco se pierde. V. sí que debía dedicarse formalmente a hacer algo original, pues aunque mi pobre juicio de nada vale, sin que pretenda devolverle a V. una galantería, le diré, como lo he dicho siempre, que sus versos son los que me hacen sentir más de cuantos en Galicia se escriben. Aun cuando por mero descuido sea V. algunas veces desaliñado, sus versos siempre son versos, y versos de ese género que no puede menos de impresionar, porque encierra ese sentimiento escogido que vibra en el corazón y que solo se encuentra el que ha nacido verdaderamente poeta. Por esto, me atreveré a aconsejarle que, permitiéndoselo su salud, mejor que traducir hiciese cosas originales. En mi opinión, el traducir en verso es un trabajo demasiado penoso y demasiado ingrato; todos, por lo general, se admiran del genio del autor, y jamás del traductor. Es, en fin, un trabajo de abnegación, y cuando se tiene genio pienso que no se debe desperdiciar el vigor de su inteligencia en un trabajo ajeno.
Cuando sea V. viejo, ya es otra cosa, pero en tanto tenga V. fuego en el corazón trabaje V. para alcanzar gloria, y demostrar a las gentes que esta pobre tierra que se llama Galicia también tiene poetas, pues por lo de ahora debemos confesar que, respecto a ese punto, nos encontramos flojos.
Manolo se halla en Madrid, desde noviembre, y vive para lo que a V. se le ofrezca, [en] Calle del Gato, nº 4 cuarto 2º. Hoy me escribe que piensa venirse en todo este mes, pero como las cosas de Madrid son cosas de Corte, no sé si en realidad podrá cumplir lo que promete. El ofrecimiento que V. le hace con tanta franqueza, y por el cual le doy las más sinceras gracias, pienso que ha de ser muy de su agrado, y yo estaría muy lejos de oponerme a una cosa que así le complace a él, como a un amigo como V. Quede, pues, sentado que por mi parte no habrá el menor inconveniente en que VV. pasen juntos parte del verano, siendo por el contrario una gran satisfacción para mí el que V. le honre de tal modo con su aprecio. Le he dado parte del recibo de su carta y de sus apuntes: hoy le escribiré las señas con que se ha de dirigir a V. y pienso que pronto sabrá V. de él directamente.
Nada más le digo, sino que me alegraré progrese en su salud, y que eche lejos de sí toda aprensión. Con el buen método de vida que ha emprendido pronto le veremos en buen camino, y en ello sentirá una verdadera satisfacción, la que le estima con la mayor sinceridad, afectísima amiga,
Q. B. S. M.
Rosalía Castro de Murguía
Santiago. Abril 6 de 1864


1975-12-26
Carta de Carlos M. Rama a Lois Tobío con votos de aninovo, a mudanza a Vallvidrera e un proxecto sobre as relacións de España con Hispanoamérica, 26 de decembro de 1975
Ver Carta mecanografiada, unha folla. Data «Barcelona, 26 de diciembre (San Esteban) de 1975». Encabezamento «Querido Luis». Sinatura «Carlos» e novo enderezo ao pé (Monte de Orsá 7, Barcelona 17). Remitente: Carlos M. Rama; destinatario: Lois Tobío.

Transcripción da Carta de Carlos M. Rama a Lois Tobío con votos de aninovo, a mudanza a Vallvidrera e un proxecto sobre as relacións de España con Hispanoamérica, 26 de decembro de 1975 en 26/12/1975

Barcelona, 26 de diciembre (San Esteban) de 1975

Querido Luis:

Recibimos tu postal, o vuestra postal porque era a tres firmas como en los bancos, deseándonos buen año 76 y quiero retribuirte por carta para desearos lo mismo. Esperemos que sigamos de pie, con los mismos entusiasmos, y en especial unidos en una amistad "de dos mundos", como se decía de Garibaldi en el siglo pasado...

Rodrigo está ahora en Madrid y posiblemente os visite, aunque falte en la casa Constancia... Nuestra hija el 27 de noviembre nos hizo por segunda vez abuelos, y ahora de una niña a la que han puesto el nombre de Marcela. Está invitada con el marido a una reunión de economistas del Tercer Mundo en Argel, y con ese pretexto vendrá a vernos por el 15 del mes que viene, y nos traerá a la niña para conocerla. ¡Así son las mujeres de estos años!!

Está ya en España mi hermano Ángel, que viene lo mismo que el año pasado, con su mujer para pasar con nosotros el año nuevo.

Mi hermana Lilia anuncia para el 76 un viaje a España.

Así que, aunque no podamos ir a los nuestros, estos vienen a nosotros y nos hacen sentir más acompañados.

Nos hemos mudado, como proyectábamos desde el verano, a Vallvidrera, "el riñón de la burguesía financiera catalana", y esto nos aleja de Barcelona que está cada día más difícil, y me acerca a la universidad autónoma. Os ofrecemos la casa, y esperamos veros en ella cuando vengáis por Cataluña, que en definitiva es el solar del 50% de tu familia.

Sigo con mis clases, y ahora espero que mis libros detenidos desde octubre puedan salir a luz, y en especial el de España que edita FCE. En Barcelona le quieren hacer una edición de bolsillo.

Con reserva te quiero consultar lo siguiente. El Instituto de la Opinión Pública que dirige un profesor López Pinter, casado con una colombiana, ha entrado en contacto con el nuevo subsecretario de tu ministerio para proponerle un estudio de las relaciones de España con Hispanoamérica. Se trataría de demostrar lo que tú y yo sabemos: que las relaciones exteriores hispánicas son una birria, que el Inst. de Hispanidad es un mamarracho, etc. etc. Para eso nos reclutan a algunos latinoamericanistas de Barcelona, entre los que me cuento. ¿Qué te parece el asunto? ¿Se ha nombrado el nuevo director de Hispanoamérica en el ministerio o seguirá el actual?

De nuevo con un abrazo cordial para todos vosotros, en nombre de Judith y mío, y naturalmente de Rodrigo que posiblemente lo haga en forma personal, os saluda cariñosamente vuestro amigo
Carlos

nueva dirección:
Monte de Orsá 7, 1o.2da.
Barcelona 17

no tenemos teléfono, pero de larga distancia nos llama la portera: 2481246


TERMOS CLAVE DO FONDO Persoas: Seoane, LuísSeoane, MaruxaCabanas, ConstantinoPeña, Marina de laCañas, PilarMurguía, ManuelValcárcel, MarcosDíaz Pardo, IsaacCarro García, XesúsCastelao, Faraldo, AntolínBouza Brey, FermínPiñeiro López, RamónLence-Santar, EduardoCaneiro, HoracioDieste, RafaelCastro Gerpe, BlancaLapa, Manuel RodriguesTobío Fernández, LoisGonzález López, EmilioOtero Pedrayo, RamónVarela Vázquez, LorenzoPicasso, PabloMartín, ElenaGarcía-Sabell, DomingoArias “Mimina”, CarmenGonzalez, MalenaVillares, RamónMartínez López, RamónScheimberg, SimónRisco, VicenteCarballo Calero, RicardoBarreiro Fernández, Xosé RamónFraguas Fraguas, AntonioGonzález, FlorLorenzo Fernández, XaquínSofovich, BernardoRama, Carlos M.Fernández del Riego, FranciscoFalcini, LuísCunqueiro, ÁlvaroPayró, JulioVillar Ponte, AntónTomé, AlbaPortela Silva, ErmelindoCastro, Rosalía deFilgueira Valverde, XoséGonzález García-Paz, SebastiánNúñez Meneses, PabloParga Pondal, Isidro Temáticas: GalegoProxectorvídeoSecundarioFondos de Radio Nacional de España en GaliciaUniversitarioliteraturaÁlbum de Galiciapolítica Fondo: Luís Seoane depositado na Fundación Luís Seoane. historia contemporáneaartesprensa escritaartes visuaishistoria medievaletnografíaemigraciónentrevistarelixiónespazos artísticosautores/asnacionalismopatrimonioarqueoloxíaxeografíasocioloxíahistoria antigahistoria modernaasuntos particularestradiciónHistoria. Xeografíafiloloxía e lingüísticaArquivística, biblioteconomía e documentaciónantropoloxíaLingua. Literaturaciencia política e da administraciónmedios de comunicaciónCamiño de Santiagofiloloxía galego-portuguesaciencias económicas e empresariaismigraciónsColección: Isaac Díaz Pardo e Luís SeoaneÁlbum Nóshistoria e institucións económicasAgora. Conferencias e conversas no CCGnacionalismo galegolinguaArtes plásticas, deseño, música, danza e deporteantropoloxía socialGuerra Civil española (1936-1939)

Warning: Unknown: 2 result set(s) not freed. Use mysql_free_result to free result sets which were requested using mysql_query() in Unknown on line 0