Temática: asociacións

Temática: asociacións [17]

Data	Material	Ver
Data	Material	Ver
	Un trisco de Galicia en Lisboa Asociacións Acción sociocultural Música tradicional Emigrantes Xuventude de Galicia - Centro Galego de Lisboa	Ver Transcripción da Un trisco de Galicia en Lisboa O conxunto coral e artístico denominado Anaquiños da Terra foi creado en 1955, formado por un grupo de rapaces e rapazas entusiastas e amantes da música e do baile tradicional galego. Foi a primeira agrupación coral galega existente en Portugal. As súas representacións musicais atenden a unha reafirmación da identidade cultural da colectividade galega residente en Lisboa. Nesta imaxe aparecen os compoñentes do grupo acompañados polo seu director, Artemio Lage Carracedo, no seu debut o 6 de xaneiro de 1956. Desde a súa consolidación o grupo comezou a participar na Rádiotelevisão Portuguesa e na Emissora Nacional.Tamén actuou no Coliseo, o maior teatro de Portugal, e en moitos outros espazos da cidade de certa relevancia. Os seus alalás, pandeiradas e muiñeiras gustan tamén aos portugueses, amantes das variadas e harmónicas expresións folclóricas galegas. Pecha esta fiestra
	Carmen Iravedra, mestra da escola de Burela coas súas alumnas, ca. 1950 Asociacións Educación Emigrantes Remesas Centro Hijos del Partido de Vivero	Ver Transcripción da Carmen Iravedra, mestra da escola de Burela coas súas alumnas, ca. 1950 Non só de Cuba chegaron as remesas para construír escolas na Mariña luguesa. Tamén os mariñaos residentes na Arxentina enviaron cartos para fomentar e promover a educación e a cultura nos seus veciños e veciñas. Ademais dalgúns persoeiros que contribuíron a crear e dotar centros educativos e dos que xa falamos, a sociedade Centro Hijos del Partido de Vivero en Buenos Aires, creada en 1908, tivo un destacado papel neste eido. Grazas ao seu labor a prol da educación e a cultura da comarca construíronse as escolas de Burela, Xove e Cervo; neste último concello tamén axudou na edificación do Grupo Escolar José M. Fernández Montenegro, na localidade de San Cibrao. Por todo isto o Goberno español outorgoulle a Gran Cruz de Beneficencia. A escola de Burela foi dedicada a centro de ensino primario dende a súa inauguración. Alí formáronse centos de nenos e nenas da localidade. Nos anos 40 a profesora Carmen Iravedra obtivo o seu posto de mestra e encargouse de educar as nenas que alí acudían. Aínda hoxe é lembrada con cariño polas numerosas xeracións que pasaron polas súas aulas. Pecha esta fiestra
1908-12-00	Carné de socio número 1, 1908 Asociacións Emigrantes Ramiro Vidal Carrera Xuventude de Galicia - Centro Galego de Lisboa	Ver Transcripción da Carné de socio número 1, 1908 en 00/12/1908 Ramiro Vidal Carrera foi un dos principais promotores da nova entidade, tal como aparece publicado na prensa do momento, e tiña o orgullo de ser o seu socio número 1. En palabras do propio Ramiro publicadas en La Voz de Breogán (decembro 1958, nº 8), «tratamos de formar ambiente adecuado para llevar a feliz término la fundación de un Centro en que pudiéramos recordar la amada terriña, levantando una bandera de cultura y amor entre todos los gallegos, cultivando la música y el canto regional y en fin, limar en lo posible, las densas aristas de orden social y cultural con que nuestros Gobiernos nos dejaban emprender el quizá provechoso, pero siempre triste camino de la emigración». Nos primeiros estatutos sociais consta a condición de ser galego como requisito fundamental para formar parte da agrupación. Só poderían ser socios os «individuos mayores de 18 años nacidos en las cuatro provincias españolas y son: Coruña, Lugo Orense y Pontevedra; los hijos de estos nacidos en el extranjero […]. Para ser admitido, es indispensable gozar de buena conducta […]». Entre as obrigas, debían pagar a cota social para o mantemento económico da entidade, e tanto eles como as súas familias tiñan dereito a gozar das actividades festivas e culturais que se organizasen. Pecha esta fiestra
1914-05-17	Xornada de camaradaría dos socios de Xuventude de Galicia, 17 de maio de 1914 Asociacións Acción sociocultural Emigrantes Xuventude de Galicia - Centro Galego de Lisboa	Ver Transcripción da Xornada de camaradaría dos socios de Xuventude de Galicia, 17 de maio de 1914 en 17/05/1914 Na imaxe podemos ver un grupo de emigrantes galegos gozando dunha xornada de lecer nunha excursión pola contorna de Lisboa. Non esquecen os seus costumes e a música da gaita, do tambor e do tamboril axuda a que a reunión sexa do máis festiva. Unha das prioridades da entidade é acadar a solidariedade e unión entre os galegos residentes na capital portuguesa e a organización deste tipo de reunións contribuía a fomentar a amizade entre os seus membros. Pecha esta fiestra
1927-00-00	Escola de Xove, 1927 Asociacións Educación Emigrantes Remesas Centro Hijos del Partido de Vivero	Ver Transcripción da Escola de Xove, 1927 en 00/00/1927 A constitución de sociedades étnicas na emigración galega en América está intimamente ligada á idea de proliferación de escolas repartidas por toda a xeografía de Galicia. Co corpo alí e a mente aquí, moitos galegos e galegas vivían pensando na mellora e prosperidade dos familiares e veciños que quedaban nos lugares de orixe. Aínda que non se trata dunha pegada estritamente «indiana» no sentido de filantropía «particular», podemos amosar tamén a pegada colectiva que deixou a colectividade de emigrantes nas súas zonas de procedencia, froito dun traballo en equipo. Moitas veces, lonxe de grandes fortunas pero con grande esforzo e sacrificio, lograban os case os mesmos resultados que calquera indiano de gran renome. Na Arxentina moitas das sociedades microterritoriais de emigrantes continúan en pé, aínda que os tempos viraron e hoxe cumpren o único obxectivo de manter viva a identidade cultural que une os seus socios á nosa Galicia. Nesta imaxe apreciamos o edificio da entón escola de nenos e nenas, hoxe ocupada polo alumnado da escola infantil de Xove. Foi construída grazas á intervención do Centro Hijos del Partido de Vivero en Buenos Aires. Segue o modelo arquitectónico doutras escolas fundadas nos concellos veciños de Burela e Cervo pola mesma sociedade. Na fachada principal hai un frontón curvo de granito con pináculos e parapeto e nel aparece a seguinte inscrición: «Centro / Hijos del Partido de Vivero / Buenos Aires». Este edificio escolar foi cedido ao Concello de Xove o 11 de outubro de 1925, tras o remate das obras. Dous anos despois foi a súa inauguración oficial. Pecha esta fiestra
1935-11-23	Banquete polo aniversario da fundación de Xuventude de Galicia, 23 de novembro de 1935 Asociacións Acción sociocultural Emigrantes Xuventude de Galicia - Centro Galego de Lisboa	Ver Transcripción da Banquete polo aniversario da fundación de Xuventude de Galicia, 23 de novembro de 1935 en 23/11/1935 Nos anos 30 a asociación estaba plenamente integrada na vida social e cultural de Lisboa. Era moi recoñecida polos propios portugueses e as súas reunións aparecían referenciadas non só na prensa da colectividade española senón tamén na nacional. Contaba con numerosos asociados, entre os que estaban os membros máis destacados da colectividade. Aínda que mantiña a súa acción solidaria cos máis necesitados, primaba a súa finalidade recreativa como medio para manter os lazos de unión de todos os emigrantes galegos que alí residían. Periodicamente organizaba festas, xantares e homenaxes a intelectuais e persoeiros destacados, tanto galegos como portugueses, como podemos ver nesta imaxe. Pecha esta fiestra
1942-00-00	Primeira sede da Casa de Galicia de Unidad Gallega, Nova York, 1942 Asociacións Emigrantes Casa de Galicia de Unidad Gallega ( Nova York )	Ver Transcripción da Primeira sede da Casa de Galicia de Unidad Gallega, Nova York, 1942 en 00/00/1942 A Casa de Galicia de Unidad Gallega non só é unha sociedade máis de emigrantes galegos en Nova York, con finalidades e actividades comúns ás súas homólogas no continente, senón que tamén destacou polo seu dinamismo á hora de enviar divisas para disipar o grande impacto da crise económica que reinaba en Galicia durante a posguerra e ofrecer apoio aos exiliados galegos que chegaban a Estados Unidos. Os seus socios atenderon aquelas causas máis urxentes, como é o caso da construción de centros educativos, asilos, orfanatos etc. Entre as numerosas iniciativas podemos destacar a dos fondos destinados á Cociña Económica da Coruña e ao Sanatorio Marítimo de Oza, onde recibiron asistencia médica nenas e nenos incapacitados de toda España. O primeiro edificio social da Casa de Galicia de Unidad Gallega foi inaugurado no mes de maio de 1942, en busca da representación da colectividade galega tanto na cidade de Nova York como no resto do país. Non exenta de polémica e sobresaltos, a que os socios chamaban «noso fogar», estaba localizada en 113 oeste, rúa 59. Pecha esta fiestra
1956-06-13	Representación deportiva de Xuventude de Galicia, 13 de xuño de 1956, Campo da Aliança, Campolide, Lisboa Asociacións Deportes Emigrantes Xuventude de Galicia - Centro Galego de Lisboa	Ver Transcripción da Representación deportiva de Xuventude de Galicia, 13 de xuño de 1956, Campo da Aliança, Campolide, Lisboa en 13/06/1956 Esta fotografía foi tomada un día moi sinalado para os mozos galegos residentes en Lisboa. Trátase do primeiro partido oficial do Deportivo Juventud de Galicia, equipo de fútbol representante da asociación Xuventude de Galicia-Centro Galego de Lisboa. Festexaban o día de santo Antón e entre as actividades programadas atopábase o partido de fútbol contra o equipo do Instituto Espanhol de Lisboa para disputar a Taça Juventud de Galicia. Pecha esta fiestra
1956-07-06	Paseo fluvial nocturno, Lisboa, 6 de xullo de 1956 Asociacións Acción sociocultural Emigrantes Xuventude de Galicia - Centro Galego de Lisboa	Ver Transcripción da Paseo fluvial nocturno, Lisboa, 6 de xullo de 1956 en 06/07/1956 A bordo do vapor Lisbonense os mozos e mozas de Xuventude de Galicia pasan divertidos momentos durante o paseo fluvial organizado pola entidade. O embarque realizouse no molle da Ribeira das Naus e, nesta ocasión, o baile estivo amenizado pola orquestra Costa Rita, grupo musical asiduo na maioría das festas da colectividade galega en Lisboa. Pecha esta fiestra
1957-00-00	Perpetuando a lembranza a Rosalía, Padrón, 1957 Asociacións Acción sociocultural Identidade cultural Emigrantes Rosalía de Castro Xuventude de Galicia - Centro Galego de Lisboa	Ver Transcripción da Perpetuando a lembranza a Rosalía, Padrón, 1957 en 00/00/1957 A colectividade galega residente en Lisboa participou no acto de inauguración do monumento erixido polos padroneses emigrados a Uruguai en recordo a Rosalía de Castro, poeta inmortal para o pobo galego. Foi un acto moi concorrido, no que tamén estivo presente a comisión delegada de Xuventude de Galicia, xunto ás autoridades e o resto de personalidades representativas da elite cultural galega. O presidente do Centro Galego de Lisboa depositou o escudo floral ao pé do monumento da escritora, realizado polo escultor José Mateos. Pecha esta fiestra
1957-00-00	Merecida homenaxe a Manuel Cordo Boullosa, Lisboa, 1995 Asociacións Acción sociocultural Emigrantes Manuel Cordo Boullosa Xuventude de Galicia - Centro Galego de Lisboa	Ver Transcripción da Merecida homenaxe a Manuel Cordo Boullosa, Lisboa, 1995 en 00/00/1957 O 18 de xuño de 1995 o socio honorario Manuel Cordo Boullosa foi homenaxeado por Xuventude de Galicia, entidade que tanto lle debe a este benfeitor. El foi o promotor e artífice da compra da actual sede social, adquirida en propiedade en 1988. É unha figura venerada por todos os socios e socias, considerada por moitos como o «patriarca» dos galegos de Lisboa. Socio número 1 benemérito e honorario, a grandeza da súa obra filantrópica sería relembrada de maneira simbólica a través dun busto de granito galego acompañado dunha placa que atribúe o seu nome ao edificio. O acto estivo cargado de emocións, tanto para os socios e autoridades participantes como para o propio homenaxeado. Boullosa afirmou: «O Centro Galego continua a mostrar a grandeza das letras galegas ao mundo, e para que Portugal conheça o alto valor intelectual do povo galego». O insigne filántropo manifestou un profundo sentimento que atendía á súa orixe e que reproducimos seguidamente: «O respeito e gratidão a meus antepassados, a lembrança saudosa da gente boa da minha aldeia, dão a explicação do oferecimento desta casa do Centro Galego». Pecha esta fiestra
1958-02-01	Celebración infantil no luns de Entroido, 1958 Asociacións Acción sociocultural Emigrantes Xuventude de Galicia - Centro Galego de Lisboa	Ver Transcripción da Celebración infantil no luns de Entroido, 1958 en 01/02/1958 A organización de festas tradicionais era unha das actividades que desde os seus inicios serviron para manter a unión dos socios. O Entroido foi unha delas. Cada ano organizábanse na súa sede, durante unha semana, distintos actos en que os socios se disfrazaban, comían orellas e filloas e bailaban ao son da música tradicional. O luns estaba dedicado aos máis pequenos, as novas xeracións deses emigrantes, nacidos en Portugal pero con Galicia e os seus costumes sempre presentes. Nesta imaxe vemos os nenos premiados na celebración do ano 1958. Vestidos co traxe tradicional, nuns casos galego, noutros portugués e incluso andaluz, os nenos seguro que gozaban da festa. Pecha esta fiestra
1959-03-29	Concurso de «Señorita Juventud de Galicia 1959», 29 de marzo de 1959 Mulleres Asociacións Acción sociocultural Emigrantes	Ver Transcripción da Concurso de «Señorita Juventud de Galicia 1959», 29 de marzo de 1959 en 29/03/1959 O papel tradicional da muller no seo desta entidade ao longo do século XX estivo condicionado pola realidade social do momento histórico. Como na maioría das asociacións galegas de emigrantes espalladas polo mundo, as mulleres tiñan un papel pouco definido e escasamente visible. Representaban a institución na vida cultural da cidade e colaboraban na obtención de fondos en casos de necesidade dos socios, así como na organización das diversas celebracións, ademais de seren parte integrante e activa dos seus grupos de baile, música e teatro. Nos estatutos sociais non se recollía a figura de asociada: as mulleres só podían participar nas actividades societarias como familiares dos socios (esposas, fillas ou nais). Actualmente as mulleres son socias de pleno dereito, participan no día a día da institución e ocupan cargos nas súas directivas. Na imaxe vemos as mozas gañadoras do concurso de señoritas que se organizaba cada ano na sede social. As gañadoras tiñan que representar a Xuventude de Galicia nas diversas celebracións que se organizaban ese ano no seo da colectividade española. Pecha esta fiestra
1963-03-21	«Galego sempre, en todos os sitios», Manuel Cordo Boullosa (Lisboa, 5 de decembro de 1905 - 6 de abril de 2000) Asociacións Emigrantes Manuel Cordo Boullosa	Ver Transcripción da «Galego sempre, en todos os sitios», Manuel Cordo Boullosa (Lisboa, 5 de decembro de 1905 - 6 de abril de 2000) en 21/03/1963 «Aprendí todo de la vida gallega y salí de Galicia cuando no había nadie en mi aldea que no tuviera una becerra o una vaca, y no había un metro cuadrado de terreno que no estuviese cultivado porque se vivía de eso […]. Nas noites de gran tormenta eu tiven que saír a buscar áuga. Eu levaba comigo un faroliño de man e un saxiño e, mesmo cando a tormenta apagaba o faroliño, eu tiña que seguir». A figura de Manuel Cordo Boullosa é un exemplo de vertixinoso progreso persoal sen despegarse das súas raíces familiares, ben fixadas na terra galega. Fillo dun matrimonio de emigrantes galegos en Lisboa, Leocadia Boullosa Muñoz e Manuel Cordo Martínez, ambos naturais do concello de Ponte Caldelas (Pontevedra), Manuel naceu en pleno Chiado o 5 de decembro de 1905. Cando apenas fixera o seu primeiro ano de idade a morte da súa nai irrompe na súa vida e produce un cambio de rumbo substancial. O pai decide mandalo a Galicia (lugar de Caritel), onde vivirá ata os oito anos. Aos 18 anos enfermou de tuberculose e recuperou a saúde nun sanatorio suízo. Alí tiña moito tempo libre e dedicouse a aprender inglés e literatura francesa e alemá de maneira autodidacta. Retornou pasados catro anos e xa non era o mesmo mozo, pois «había estado en otro mundo al que no había tenido acceso antes». A industria do petróleo foi o seu forte como home de negocios, de maneira que chegou a ser un magnate lisboeta de recoñecido prestixio a escala internacional dentro deste sector financeiro. Con 28 anos Manuel Boullosa funda a empresa petrolífera portuguesa SONAP e súa profesión fixo que vivise en varios países temporalmente, tal é o caso de Francia, Mozambique, República Sudafricana ou Brasil, país onde estivo intimamente ligado á banca (Banco Pinto de Magalhães). A súa acción filantrópica tivo alta repercusión, tanto para as novas xeracións naturais de Ponte Caldelas como para a colectividade galega residente en Lisboa. Realizou múltiples doazóns en favor da súa terra de orixe, entre as que salienta a de 1 400 000 pesetas para levar a cabo a construción do edificio escolar da vila, que levaría o seu nome. A destacada acción en beneficio dos socios e socias de Xuventude de Galicia foi a doazón, en 1988, do fermoso palacete do século XIX que constitúe a súa emblemática sede social, localizada na rúa Júlio de Andrade, 3, da capital lisboeta. Pecha esta fiestra
2008-00-00	A escola de Adelán en Alfoz, un dos exemplos do proxecto educativo dos emigrantes do Valadouro en Cuba, 2008 Asociacións Educación Emigrantes Remesas El Valle de Oro. Sociedad de instrucción, protección y recreo	Ver Transcripción da A escola de Adelán en Alfoz, un dos exemplos do proxecto educativo dos emigrantes do Valadouro en Cuba, 2008 en 00/00/2008 Este edificio foi inaugurado en 1933 grazas ás remesas enviadas pola sociedade Hijos del Valle de Oro en La Habana, tal como figura en grandes letras na súa fachada en lembranza do seu labor a prol da educación dos nenos e nenas desta parroquia lucense. Esta sociedade habaneira foi fundada en 1907 co obxectivo prioritario de axudar moral e materialmente a súa terra natal a alcanzar prosperidade a través da educación coa creación de escolas. Ademais desta escola, contribúen na construción de varios edificios escolares nas parroquias de Bacoi, Vilacampa, O Cadramón e Moucide. A sociedade dá máis prioridade á utilidade e ás prestacións dos centros educativos e menos á suntuosidade. Son construcións sinxelas, de planta rectangular, con cuberta a dúas augas, sen case elementos ornamentais e unha clara simetría baseada no esquema de dobre aula a partir dun eixe central, aínda que neste caso concreto contaba cunha soa aula e a vivenda do mestre no lado oposto. As indicacións pormenorizadas tanto da construción como do proxecto educativo eran enviadas pola sociedade dende A Habana. Pecha esta fiestra
2008-00-00	A escola de Magazos, unha das moitas escolas financiadas pola sociedade habaneira Vivero y su Comarca, 2008 Asociacións Educación Emigrantes Remesas Ilma. Sociedad Vivero y su comarca. A Habana	Ver Transcripción da A escola de Magazos, unha das moitas escolas financiadas pola sociedade habaneira Vivero y su Comarca, 2008 en 00/00/2008 Unha sociedade de emigrantes que destaca polo elevado número de centros educativos creados na súa terra natal é a Ilustrísima Sociedad de Vivero y su Comarca na Habana. Este título de honra concedeullo o Goberno de España en 1919, ademais da Cruz de Beneficencia de primeira clase. Esta senlleira entidade foi creada en 1910 por iniciativa dos emigrantes viveirenses Justo Taladrid Catá, Tomás Ramos Riguera, Amando Cora e Antonio Pernas entre outros, que levaron a bo porto o obxectivo prioritario da súa fundación: a creación de escolas en todas as parroquias do partido xudicial de Viveiro. Temos constancia da súa intervención económica na construción, arranxo e mantemento de 57 escolas distribuídas por toda a zona mariñá, ademais da súa contribución á compra de material docente e de doazóns para casos puntuais de necesidade tanto das escolas como dos seus veciños e veciñas. Esta escola, na parroquia de Santa María de Magazos, é un exemplo do modelo arquitectónico que implantaron na construción de case todos os seus centros educativos. Eran edificios dunha soa planta, de forma rectangular, con escasa ornamentación e nos que primaban as numerosas fiestras, que achegaban luminosidade ás aulas, que normalmente eran dúas pois o alumnado separábase por sexos. Pecha esta fiestra
2008-00-00	Escola do Canteiro, Barreiros, 1906 Asociacións Educación Emigrantes Remesas Centro de Benquerencia, sociedad de instrucción y recreo	Ver Transcripción da Escola do Canteiro, Barreiros, 1906 en 00/00/2008 A escola do Canteiro funcionou no pasado como centro de ensino primario e como local de reunión do sindicato agrario. Foi fundada en 1906 e promovida por unha sociedade instrutiva de emigrantes procedentes, na súa maioría, da parroquia de San Pedro de Benquerencia e denominada Centro de Benquerencia, Sociedad de Instrucción y Recreo, con sede na Habana. O edificio que albergaría os alumnos e alumnas da parroquia comezou a construírse en 1906. O 31 de agosto do ano seguinte xa estaba en pleno funcionamento e contaba cuns 65 alumnos. Esta escola foi deseñada seguindo características da arquitectura ecléctica de principios do século XX, coa fachada principal como protagonista, subliñada por unha grande escalinata. Foi un centro escolar gratuíto e de carácter laico ata 1922, ano en que pasou a mans do Estado para que funcionase como escola pública. Na actualidade a edificación está destinada a local sociocultural da Asociación de Veciños de San Pedro de Benquerencia. Pecha esta fiestra

TERMOS CLAVE DO FONDO Persoas: García Naveira, Juan; García Naveira, Jesús; Busto, Gumersindo; García Barbón, José; Murias Rodríguez, Pedro; Cordo Boullosa, Manuel; González López, Emilio; Fernández Montenegro, José María; Vidal Carrera, Ramiro; Maseda Villamil, Francisco; Castro, Rosalía de; González Fernández, Ramón; Fernández, Elsa; Blanco de Lema, Fernando; Castelao, ; Rodríguez Murias, Jesús; Serra Fernández, Agapito; Couto Pulido, Carlos; Kiro, Ana; Candia López, Manuel; Temáticas: Historias de ida e volta; remesas; asociacións; A pegada indiana na Mariña lucense; educación; Galegos en Portugal: Xuventude de Galicia - Centro Galego de Lisboa; emigración; O labor filantrópico dos irmáns García Naveira en Betanzos ; acción sociocultural; A emigración galega nos Estados Unidos; traballo; ensino; Mulleres; A Biblioteca América: o legado cultural de Gumersindo Busto; O indiano José García Barbón e a súa acción filantrópica; Ares en Cuba: unha emigración mariñeira; arquitectura; Memoria e voces femininas da diáspora galega; identidade cultural; O indiano Pedro Murias e o seu legado na Devesa; comercio; exilio; O navío Santa Maria e a Operación Dulcinea; música popular; artes escénicas; artistas; poesía; agricultura; música tradicional; deportes; filosofía; O indiano Fernando Blanco de Lema e a súa acción filantrópica; coros; empresas; prensa escrita;

Warning: Unknown: 2 result set(s) not freed. Use mysql_free_result to free result sets which were requested using mysql_query() in Unknown on line 0